|
 |
|
หั ว ข้ อ เ รื่ อ ง ที่ ๒๐ : หยุดแล้ว |
|
โ ด ย : หลวงพ่อชา สุภัทโท วัดหนองป่าพง จังหวัดอุบลราชธานี |
เมื่อมันรู้เห็นหมดแล้ว
ธรรมะก็ไม่ได้แบกเอาไปด้วย อย่างเลื่อยคันนี้ เขาจะเอาไปตัดไม้
เมื่อ
เขาตัดไม้หมดแล้ว อะไรก็หมดแล้ว เลื่อยก็เอาวางไว้เลย ไม่ต้องไปใช้อีก
เลื่อยคือธรรมะ
ธรรมะต้องเอาไปปฏิบัติเพื่อให้บรรลุมรรคผล ถ้าหากว่ามันเสร็จแล้ว
ธรรมะ ที่อยู่ก็วางไว้
เหมือนเลื่อยที่เขาตัดไม้ ท่อนนี้ก็ตัด ท่อนนี้ก็ตัด ตัดเสร็จแล้ว
ก็วางไว้ที่นี่ ย่างนั้นเลื่อยก็ต้อง
เป็นเลื่อย ไม้ก็ต้องเป็นไม้
นี่เรียกว่าถึงหยุดแล้ว
ถึงจุดของมันที่สำคัญแล้วสิ้นการตัดไม้ ไม่ต้องตัดไม้ ตัดพอแล้ว
เอา
เลื่อยวางไว้ |
|
เลือกหัวข้อ ธรรมะจากหลวงพ่อ :
|
|
Users Online = 12, this page = 1 
