.
"หัดให้เห็นจิตของตน"

" .. หัดสมาธิ คือหัดให้เห็นจิตของตน "เมื่อเห็นจิตของตนแล้ว ให้จับจิตให้ได้" ความคิดความนึกเป็นจิต "คิดนึกส่งสายไป-มา หน้า-หลัง ความปรุงแต่ง สารพัดทุกอย่าง อันนั้นเป็นจิค"เราตั้งสติให้อยู่กับพุทโธ ให้แน่วแน่กับพุทโธอันเดียว ให้มันอยู่ในพุทโธจุดเดียว "ให้ความคิดความนึกนั่นแหละ อยู่กับพุทโธ"

ครั้นเมื่อนึกเอาพุทโธคุมจิตให้อยู่ในพุทโธอันเดียว "จิตนั้นจะรวมเข้าไปเป็นหนึ่ง ที่เป็นหนึ่งนั้นแหละ คือจิต มันไม่มีสองแล้ว" คือเป็นกลาง คำว่ามันรวมเป็นกลางคือใจ จิตกับใจ ก็อันเดียวกันนั้นแหละ แต่หากพูดคนละอย่าง "ลักษณะอาการส่งส่าย รวมเป็นหนึ่งเข้ามา เรียกว่า .. ใจ" คราวนี้จับให้ได้ พระพุทธเจ้าทรงเทศนาว่า "จิตอันใดใจอันนั้นเหมือนกัน แต่พูดว่าลักษณะต่างกัน" .. "

(หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี)