 |
พระองคุลีมาล
|
ครั้งหนึ่งในแคว้นโกศลได้มีมหาโจรที่แม้แต่มหาอำมาตย์ก็ปราบไม่ได้อยู่คนหนึ่ง ชื่อ "องคุลีมาล" แปลว่า "ผู้มีนิ้วมือเป็นพวงมาลัย" เพราะฆ่าคนแล้วก็ตัดนิ้วมือเอามาร้อยเป็นพวงมาลัยคล้องคอ จนเป็นที่หวาดกลัวของประชาชนไปทั่วชมพูทวีป
มีประวัติว่า มหาโจรผู้นี้เดิมเป็นเด็กหนุ่มนิสัยดีชื่อ "อหิงสกะ" แปลว่า "ผู้ไม่ทำร้าย" ที่ชื่ออย่างนั้นเพราะบิดามารดาตั้งให้หวังจะแก้คำทำนายของโหรตั้งแต่แรกเกิดว่าจะกลายเป็น "จอมโจรผู้ไม่มีใครปราบได้" ครั้นโตเป็นหนุ่มและเข้าศึกษาในสำนักอาจารย์ตักสิลา ก็เป็นที่โปรดปรานของอาจารย์เพราะทั้งเรียนเก่งทั้งนิสัยดี เพื่อน ๆ พากันอิจฉาหาทางใส่ร้าย เป่าหู ยุยงอาจารย์ว่า "อหิงสกะวางแผนจะฆ่าท่านเพื่อเป็นอาจารย์เสียเอง"
แรก ๆ อาจารย์ก็ไม่เชื่อ แต่หนักเข้าก็หวั่นไหวและออกอุบายหวังจะให้อหิงสกะถูกผู้อื่นฆ่าเองจึงสั่งว่า "เจ้าจงไปฆ่าคนให้ได้ ๑,๐๐๐ คน ครบแล้วจึงกลับมา เราจะบอกเคล็ดวิชาอันสูงสุดของสำนักให้" คนดีมีอาจารย์เลวก็จึงกลายเป็นโจรผู้โหดเหี้ยมไปเสีย
ขณะที่อหิงสกะซึ่งบัดนี้กลายเป็นจอมโจรองคุลีมาลฆ่าคนมาได้ ๙๙๙ คน กำลังหาคนที่จะครบ ๑,๐๐๐ อยู่นั้น พระราชาถึงกับส่งกองทัพไปปราบ คนคนเดียวยังไง ๆ ก็ไม่รอด มารดาของเขาได้ยินข่าว กลัวลูกจะถูกฆ่าจึงรีบไปตามหา และได้มาพบลูกชายพอดี
ฝ่ายพระพุทธเจ้าก็ได้ทราบโดยพุทธญาณว่า "บุคคลผู้นี้มีเวไนย แต่ถ้าเราไม่รีบไป เธอซึ่งฟั่นเฟือนแล้วก็จะจำมารดาไม่ได้ ทำมาตุฆาตเป็นอนันตริยกรรม ห้ามทางสวรรค์ ห้ามมรรคผลนิพพานเสีย" ก็จึงเสด็จไปโปรด องคุลีมาลเห็นเข้าก็วิ่งไล่ฟันจนสุดกำลัง แม้พระพุทธเจ้าจะเสด็จไปตามธรรมดาก็ไม่ทัน จึงร้องว่า "หยุดสิโว้ย" พระพุทธเจ้าตรัสว่า "อาตมาหยุดแล้ว เธอนั่นแหละที่ยังไม่หยุด" เพียงเท่านี้องคุลีมาลก็ได้ดวงตาเห็นธรรม แล้วทูลขอบวชได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ เป็นพระสาวกองค์สำคัญอีกรูปหนึ่ง
องคุลีมาลโจรร้ายซึ้งตอนนี้ได้บวชเป็ นพระภิกษุแล้วออกบิณฑบาตร ไปที่ไหนผู้คนก็จำได้ว่า ภิกษุรูปนี้คือองคุลีมาลจอมโจรผู้โหดร้าย ที่เตรียมข้าวของจะใส่บาตรก็พากันวิ่งหนีทิ้งข้าวของ เตลิดเปิดเปิงปิดประตูแน่นหนาไม่ยอมโผล่หน้าออกมา พระภิกษุองคุลีมาลออกไปบิณฑบาตรที่ไหนก็ถูกปาด้วยก้อ นหินก้อนกรวดจนหัวร้างข้างแตกจีวรขาดบาตรทะลุ นี้เรียกว่ากรรมมันตามมาทัน ทำให้พระภิกษุองคุลีมาลต้องอดอยาก และ ถูกทำร้ายร่างกาย พระพุทธเจ้าก็ปลอบว่า ต้องอดทนเอาเพราะต้องชดใช้กรรมเสียในชาติปัจจุบันนี้ ไม่ต้องไปชดให้กรรมในปลายภพน้อยภพใหญ่อีกต่อไป บางคนก็มีจิตเลื่อมใสต่อภิกษุองคุลีมาล บางคนก็โกรธแค้นแค้นดุด่าว่าขว้างปาด้วยก้อนกรวดก่อน ดินก็มาก
บางคนมิได้มีเจตนาจะทำร้ายแค่ขว้างปาไปในอากาศด้วยคว ามประสงค์อย่างอื่น ( คือ เพื่อขับไล่สัตว์ต่าง ๆ เช่น กา สุนัข สุกรเป็นต้น) แต่ก้อนหินก้อนดินนั้นกลับหวนมาถูกพระเถระทั้งขาไปแล ะขากลับ
บางคราท่านไปบิณฑบาตไม่ได้อาหารแม่แต่ทัพพีเดียว และยิ่งร้ายกว่านั้น พระที่ไปบิณฑบาตร่วมทางเดียวกับท่าน เลยพลอยไม่ได้อาหารไปด้วย
จนกระทั้งมาวันหนึ่งหญิงท้องแก่ออกมาใส่บาตรเพื่อต้อ งการจะให้ลูกที่จะเกิดมาเป็นคน ที่ยึดมั่นในความดี พอเลือบแลเห็นพระภิกษุองคุลีมาลเดินมารับบิณฑบาตร หญิงท้องแก่นั้นก็ตกใจกลัวตาย วิ่งเข้าไปในระหว่างกอไผ่ ผลที่สุดศีรษะมันไปได้แต่ท้องไปไม่ได้ ดิ้นกระแด่ว ๆ อย่างนั้น ทีนี้พวกสามีคนข้างเคียงนั้นก็ทำใจดีสู้เสือช่วยกันเ อาหญิงนั้นออกมาแล้วเอาม่านกั้น เข้าไปกราบเรียนพระภิกษุองคุลีมาลว่า ขอให้ช่วยนางนี้พ้นทุกข์ทรมานจากการเจ็บปวดในครรภ์ด้ วยเถิด พระภิกษุองคุลีมาลนั้นก็ตั้งอธิฐานกล่าวว่า ยโตหํ ภคินิ อริยาย ชาตยา ชาโต นาภิชานามิ สญฺจิจฺจ ปารํ ชีวิตา โวโรเปตา นี่ที่กล่าวนี่บท ยโตหํ บทโพชฌงค์นะ ตั้งจิตอธิษฐานว่า ตั้งแต่เราเกิดมาในอดิตชาติ ไม่เคยคิดที่จะเบียดเบียนใคร ขออำนาจสัจจะอธิษฐานที่ข้าพเจ้าอ้างอิง เอาเป็นพยานนี้ โสตฺถิ ความสวัสดี คพภสฺส จงมีแก่ครรภ์ของน้องหญิงผู้นี้ พอสิ่นคำอธิษฐาน นางนั้นก็คลอดลูกเหมือนเทน้ำออกจากกระบอก ไม่เจ็บไม่ปวด แต่ประการใด ผู้คนจึงเกิดความเลื่อมใส ต่อพระภิกษุองคุลีมาล
"องคุลีมาล" เป็นตัวแทนแห่งคนเคยดี แล้วมาทำชั่ว เมื่อเจอพระพุทธองค์จึงคิดได้ แต่เชื่อเหลือเกินว่า องคุลีมาลยังคงต้องใช้กรรมหนักต่อไปอีกหลายร้อยชาติ เนื่องจากการฆ่าสัตว์ตัดชีวิต
แต่รู้สึกสะดุด อยู่วลีหนึ่งที่ว่า "คนดีมีอาจารย์เลวก็จึงกลายเป็นโจรผู้โหดเหี้ยมไปเสีย" ...
คนเป็นครูบาอาจารย์คนอื่นเค้า หากทำตัวเลวแล้ว ไฉนลูกศิษย์จึงเอาเยี่ยงอย่าง เช่น เรื่องง่าย ๆ สูบบุหรี่ให้ลูกศิษย์เห็น ต่อให้กลับไปเตือนพันครั้ง หมื่นครั้ง ลุกศิษย์ก็ไม่เชื่อหรอก
เป็นคนดี เป็นครูดี เถอะครับ ... กลับตัวตอนนี้ ถือว่า กลับมาสร้างกุศล คุณความดี
"องคุลีมาล" "ผู้มีนิ้วมือเป็นพวงมาลัย" |
ที่มา : http://www.wattiabsilaram.net, http://gotoknow.org
|
nuukrit [DT09884] [ วันอังคาร ที่ 15 กันยายน 2552 เวลา 14:35 น. ] |
| |
|
|
|
 |
 |
 นิทานธรรมะบันเทิง  |
|
 |