หน้าแรก
กรรม
เรื่อง
ที่ 308
เรียนถามผู้เจริญในธรรมเกี่ยวกับกรรมของการฆ่าสัตว์
ผู้ใฝ่รู้ในธรรม
ดิฉันเพิ่งศึกษาธรรมเบื้องต้น ยังมีความรู้น้อย ใคร่ขอคำแนะนำจากท่านผู้รู้ดังนี้ค่ะ
คุณแม่ขอดิฉันท่านรักสุนัขมาก เลี้ยงสุนัขไว้ในบ้าน พอเห็นว่าสุนัขที่เลี้ยงไว้มีเห็บ ท่านก็สงสารที่เห็นว่าสุนัขได้รับความทุกข์จากเห็บที่กัด ท่านก็จะจับและฆ่าเห็บ ตัวดิฉันเองกับคุณพ่อก็เตือนท่านว่าจะเป็นบาป แต่ท่านก็ยังเคยชิน และยังทำอยู่ ดิฉันควรทำอย่างไรดี ไม่อยากให้ท่านทำบาป และเกรงว่ากรรมนี้จะทำให้ท่านได้รับความทุกข์ในภายหลัง การนำสุนัขไปฉีดยากำจัดเห็บก็คงเป็นบาปอยู่ดี แต่ถ้าเราไม่ทำอะไรเลยเห็บก็จะเพิ่มจำนวนมาก และรบกวนทั้งสุนัข และคนที่อยู่ในบ้าน ไม่ทราบว่าควรทำอย่างไรดีค่ะ
nanthaput
[DT09087] [ วันอาทิตย์ ที่ 1 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา 15:46 น. ]
แสดงความคิดเห็น - คำแนะนำ
จำนวนคนอ่าน 1986 คน
เลิกเลี้ยง สนัข
บาบ [bkk]
[125.24.106.149]
[ 2 ก.พ. 2552 เวลา 00:08 น. ] [ 1 ]
ศีลข้อที่ ๑ ปาณาติปาตา เวรมณี คือการตั้งใจงดเว้นการทำลายชีวิตสัตว์ ความมุ่งหมายในการที่ทรงบัญญัติศีลข้อนี้ ก็เพื่อให้มนุษย์อบรมจิตของตนเองให้คลายความเ
???
้ยมโหด มีความเมตตากรุณาต่อกันและเผื่อแผ่ความรัก ความเอื้ออาทรแก่สัตว์ทั้งปวงด้วย เห็นชีวิตของผู้อื่นเสมอกับชีวิตของตนและให้ปลูกไมตรีจิตในสัตว์ทุกจำพวก
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ทรงอธิบายไว้ในหนังสือเบญจศีล เบญจธรรมว่า ขอบเขตของสิกขาบทนี้ มีทั้งโดยตรงและโดยอ้อม ซึ่งผู้รักษาศีลจะต้องเว้น เพื่อรักษาให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ คือ
๑. การฆ่า การทำให้ตายด้วยตนเอง หรือใช้ผู้อื่นทำ หรือร่วมกับคนอื่น
๒. การทำร้ายร่างกาย การทำให้บาดเจ็บอย่างสาหัส
๓. การทรกรรม เช่น การใช้งานเกินกำลัง การกักขัง การนำสัตว์ไปโดยวิธีทรมาน การผลาญสัตว์ เช่น ยั่วให้ต่อสู่กันเพื่อความสนุกสนาน
ในอัฏฐสาลินี ได้กล่าวว่า ต้องพร้อมด้วยองค์ประกอบ ๕ ประการ คือ (องค์ประกอบของการฆ่า)
๑. สัตว์นั้นมีชีวิต
๒. รู้ว่าสัตว์นั้นมีชีวิต
๓. มีเจตนาจะฆ่า
๔. พยายามฆ่า
๕. สัตว์นั้นตายเพราะถูกฆ่า
เมื่อครบองค์ ๕ ประการนี้ ศีลจึงขาด ถ้าไม่ครบเพียงแต่ด่างพร้อย ทำเองหรือใช้ให้คนอื่นทำศีลย่อมขาดได้เหมือนกัน การทำปาณาติบาตจะมีโทษมากหรือน้อย มีหลักเกณฑ์พิจารณาดังนี้คือ
๑. กำหนดด้วยวัตถุ ถ้าเป็นมนุษย์ ฆ่าผู้มีคุณมาก มีโทษมาก ฆ่าผู้มีคุณน้อยมีโทษน้อย เช่น ฆ่าพระอรหันต์ บิดาและมารดามีโทษมาก เพราะพระพุทธเจ้าเพียงแต่ทำร้ายให้ห้อพระโลหิต มีโทษเท่ากับฆ่าบิดามารดา ส่วนคนที่ไม่มีคุณก็มีโทษน้อยลดหลั่นกันลงไป ถ้าเป็นสัตว์ ก็กำหนดด้วยคุณ ถ้าไม่มีคุณเหมือนกัน กำหนดด้วยรูปร่างใหญ่เล็ก กว่ากัน ถ้าใหญ่มีโทษมาก ถ้าเล็กมีโทษน้อย
๒. กำหนดด้วยเจตนา คือการตั้งใจฆ่า มีโทสะมากหรือน้อยกว่ากัน ถ้าโทสะมาก โทษมาก โทสะน้อย โทษน้อย
๓. กำหนดโดยประโยค คือความพยายามที่จะฆ่าให้ตายใช้ความพยายามมากมีโทษมาก ให้ความพยายามน้อย มีโทษน้อย
iStyle [Bangkok]
[58.9.174.228]
[ 3 ก.พ. 2552 เวลา 12:14 น. ] [ 2 ]
ทำใจแล้วมาสวดบทแผ่เมตตาทุกวันครับ(ความเห็นส่วนตัวนะครับ)
หมู [เชียงใหม่]
[118.172.60.123]
[ 3 ก.พ. 2552 เวลา 12:16 น. ] [ 3 ]
ขอบคุณทุกท่านที่กรุณาให้คำแนะนำค่ะ
nanthaput [nonthaburi]
[202.176.69.35]
[ 3 ก.พ. 2552 เวลา 23:03 น. ] [ 4 ]
เราก็ชอบบี้มด ที่เดินในห้อง....
ทั้งๆที่ทำความสะอาดทุกวัน แต่ไม่เข้าใจว่ามดทำไมต้องอยากมาทำรังในห้องนอนด้วย....
ก็เอาน้ำมันมาป้ายๆให้มดเหม็น จะได้ไม่มีอีก แต่มดมันก็ไม่กลัวอีก....มดอดทน...
น้องปุ้ย [กทม.]
[58.9.100.9]
[ 3 ก.พ. 2552 เวลา 23:08 น. ] [ 5 ]
เป็นกรรมของสัตว์โลก รวมทั้งกรรมของเราด้วย
นี้แหระ คือวัฏฏะสงสาร ของใครของมัน หลีกกันยาก
นอกจาก หันมาดำเนินทางอริยมรรค มีองค์ ๘
ถ้าบอกให้เลิกเลี้ยง ก็เป็นการทำกรรมกับสุนัขที่เลี้ยงอยู่
เพราะไหนๆ ก็เลี้ยงเขาอยู่แล้ว ก็ต้องหมั่นอาบน้ำ และใส่
ยาป้องกันไม่ให้เห็บหมัดเข้ามาอาศัย จะได้ไม่ต้องฆ่ามัน
เรามีหน้าที่ป้องกัน เพื่อไม่ต้องเจอมันและฆ่ามัน
ส่วนที่ทำไปแล้ว ก็แล้วกันไป อย่าไปเน้นพูด เน้นย้ำให้
คุณแม่เอามาคิด หรือรู้สึกผิดบ่อยๆ เพราะจะทำให้ท่าน
มีภาพที่กระทำแบบนั้น เท่ากับสร้างอกุศลจิต(ภาพ)ให้เข้มชัด
ยิ่งขึ้น กลายเป็นอุปนิสัยติดไป ไม่เป็นบุญ-กุศลเลยสำหรับ
แม่ และตัวเราด้วย
เราเป็นลูก ก็มีหน้าที่ช่วยดูแล ทำความสะอาดสุนัขที่เลี้ยงไว้
คือป้องกันเห็บหมัดอย่างที่บอก คุณแม่จะได้ไม่ต้องทำแบบนี้อีก
พุทธสาวิกา [กรุงเทพฯ]
[58.9.102.13]
[ 4 ก.พ. 2552 เวลา 15:42 น. ] [ 6 ]
นำสุนัขไปฉีดยากันเห็บ หมัดที่โรงพยาบาล ๒เดือนต่อ๑ครั้ง เคยใช้เข็มขัดกัน พอใช้ไปนานมันก็มาอีก แนะนำให้ถามสัตวแพทย์ จะดีที่สุด
มาลัย [กทม.]
[58.8.203.39]
[ 4 ก.พ. 2552 เวลา 16:26 น. ] [ 7 ]
ขอโทษนะครับ ผมอ่านแต่ละข้อความ มีน้อยเหลือเกินที่จะให้คำแนะนำ มีแต่กล่าวให้หวาดกลัวไปเสีย
ผมคิดว่าในกรณีนี้ที่มีเจตนาฆ่าเห็บหมัด ผมรู้ว่ามันมีชีวิต แต่เมื่อทำไปแล้ว หากรู้ว่าผิด เราก็ควรที่จะทำใจและแผ่เมตตาหรืออุทิศส่วนกุศลให้ดีกว่ามั๊ยครับ
ในเมื่อสิ่งที่ทำไปแล้วมันไม่สามารถย้อนคืนมาได้
ไม่มีใครหรอกครับที่อยากทำกรรมไม่ดี
ป่าเศร้า [เชียงใหม่]
[117.47.224.47]
[ 6 ก.พ. 2552 เวลา 09:14 น. ] [ 8 ]
... กรรมไม่ดีอันใด กระทำล่วงไปแล้ว มาสำนึกในภายหลัง เป็นไปด้วยเหตุที่มีกรรมต่อกันมา แต่กรรมไม่ดีใดหากกำลังเผชิญอยู่ ยังไม่ได้ลงมือกระทำ แลกลับสำนึกถึงผลแห่งบาป แล้วไม่กระทำ นั่นหมายถึง กรรมที่มีต่อกันนั้น ได้ถูกบุญกุศลที่ตนได้กระทำไว้มาเตือนสติให้ระลึกถึงผลแห่งบาปที่กำลังจะทำขณะนั้นให้เกิดสติ ไม่สร้างบาปให้มากขึ้น กรรมไม่ดีใดที่ได้ทำล่วงมาแล้ว สิ่งที่ควรทำต่อไปคือ การตั้งใจกระทำบุญกุศล เจริญศีลให้มากขึ้นแล้วแผ่เมตตาไปยังผู้ที่ได้ล่วงเกินไว้ แล้วคอยระวังสำรวมอย่ากระทำบาปนั้นอีก ผลแห่งบาปแม้ล้างกันไม่ได้ด้วยผลบุญ แต่อาจบรรเทาเบาบางลงเพราะจิตใจที่เปี่ยมด้วยธรรมมะที่เจริญอยู่ ที่จะส่งตนให้สูงขึ้นไปโดยลำดับ และแม้ถึงเวลาที่ต้องชดใช้ผลแห่งกรรมในขณะใดนั้น ก็จักเข้าใจ เพราะใจที่ตนอบรมไว้ด้วยธรรมมะ การไม่อยากกระทำให้เกิดผลกรรมชั่วนี้ หากเจริญด้วยศีลห้าแล้ว จะสั่งสมเป็นนิสัยดีงามไม่กระทำความชั่วไปเอง ...
kokanut [la]
[98.149.154.184]
[ 7 เม.ย. 2552 เวลา 22:37 น. ] [ 9 ]
โทษทีๆๆๆๆๆ
อย่าอ่านนะคับขอละด้วยความหวังดี
ขอโทษจริงๆ
ขอโทษจริงๆ
อย่าอ่านนะขอร้อง
ความลับมาบอก เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้น
เคยมีเด็กถูกฆ่าตายที่ห้องน้ำของภารโรง
แต่ไม่สามารถหาต้นเหตุของคดีได้
จึงได้ปล่อยร่างไร้วิญญาณของเด็กน้อยทิ้งไว้ ณ ที่เดิม
ไม่มีการทำพิธีอะไรทั้งสิ้น วิญญาณของเด็กจึงล่องลอยวนเวียนอยู่ในรร.
เป็นเวลาหลาย 10 ปี
จนวันหนึ่งได้มีกลุ่มนร.หญิงเข้าไปในห้องน้ำนั้นเพื่อหวังจะแกล้งภารโรง
จึงได้พบวิญญาณของเด็กน้อย กำลังไต่ไปตามเพดาน พร้อมแสยะยิ้มให้
พวกเธอกลัวมากรีบวิ่งออกจากห้องน้ำ
แต่เพื่อนคนหนึ่งพลันไปเหยียบแอ่งน้ำที่พื้นเข้า
จึงได้ล้มและไปสะดุดขาของเพื่อนอีกคนหนึ่งเข้า
เพื่อนคนนั้นได้จับแขนของอีกคนไว้จึงล้มกันมาเป็นทอดๆและหัวฟาดพื้นตายหมด
วิญญาณของพวกเขาจึงวนเวียน ณ ที่แห่งนั้นตลอดไป
จงส่งต่อไปอีก 20 กระทู้ ภายใน 7 ชม.
ตอนแรกเราไม่เชื่อหรอกแต่เพื่อนเราประสบอุบัติเหตุ
เข้าบอกให้สงมาผมก็ไม่กล้าลบหรู่ด้วย
นามขอบคุณ [พิษณุโลก]
[223.206.87.23]
[ 1 พ.ย. 2553 เวลา 04:01 น. ] [ 10 ]
โทษทีๆๆๆๆๆ อย่าอ่านนะคับขอละด้วยความหวังดี ขอโทษจริงๆ ขอโทษจริงๆ อย่าอ่านนะขอร้อง ความลับมาบอกเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้น เคยมีเด็กถูกฆ่าตายที่ห้องน้ำของภารโรง แต่ไม่สามารถหาต้นเหตุของคดีได้ จึงได้ปล่อยร่างไร้วิญญาณของเด็กน้อยทิ้งไว้ ณ ที่เดิม ไม่มีการทำพิธีอะไรทั้งสิ้น วิญญาณของเด็ก จึงล่องลอยวนเวียนอยู่ในรร. เป็นเวลาหลาย 10 ปี จนวันหนึ่งได้มีกลุ่มนร.หญิงเข้าไปใน ห้องน้ำนั้นเพื่อหวังจะแกล้งภารโรง จึงได้พบวิญญาณของเด็กน้อยกำลังไต่ไป ตามเพดาน พร้อมแสยะยิ้มให้ พวกเธอกลัวมากรีบวิ่งออกจากห้องน้ำ แต่เพื่อนคนหนึ่งพลันไปเหยียบแอ่งน้ำที่พื้น เข้า จึงได้ล้มและไปสะดุดขาของเพื่อนอีกคนหนึ่ง เข้า เพื่อนคนนั้นได้จับแขนของอีกคนไว้จึงล้ม กันมาเป็นทอดๆและหัวฟาดพื้นตายหมด วิญญาณของพวกเขาจึงวนเวียน ณ ที่แห่ง นั้นตลอดไป จงส่งต่อไปอีก 20 กระทู้ ภายใน 7 ชม. ตอนแรกเราไม่เชื่อหรอกแต่เพื่อนเราประสบ
htc [bkk]
[183.89.250.66]
[ 5 ต.ค. 2554 เวลา 20:08 น. ] [ 11 ]
เมตตาธรรม..... ปรึกษา สัตวแพทย์ เรื่องเห็บ
ถ้าไม่มีหนทาง ผมก็ไม่รู้ว่าควรทำไง เพราะยังไม่เจริญในธรรมเลย
เพ่งความว่าง [เชียงใหม่]
[125.24.161.87]
[ 17 ธ.ค. 2554 เวลา 01:37 น. ] [ 12 ]
ขอเชิญร่วมแสดงความคิดเห็น
ข้อความ * :
โดย * :
E-mail :
จังหวัด * :
Security Code :
หน้าแรก
พระพุทธศาสนา
ประวัติพระพุทธสาวก
หัวข้อธรรม
ธรรมปฏิบัติ
ศาสนพิธี
วันสำคัญทางศาสนา
ทศชาติชาดก
วิทยุธรรมะไทย
พุทธศาสนสุภาษิต
พจนานุกรมพุทธศาสน์
ทำเนียบวัดไทย
คลังแสงแห่งธรรม
พระพุทธศาสนาในเมืองไทย
ข่าวธรรมะ
กิจกรรมธรรมะ
สมุดเยี่ยม
ธรรมะไทย - dhammathai.org