ภาค ๑ วินัยชาวพุทธ
    หมวดหนึ่ง วางฐานชีวิตให้มั่น
      กฏ ๑ เว้นชั่ว ๑๔ ประการ
           ก. เว้นกรรมกิเลส ๔
           ข. เว้นอคติ ๔
           ค. เว้นอบายมุข ๖

      กฏ ๒ เตรีมทุนชีวิต ๒ ด้าน
           ก. เลือกสรรคนที่จะเสวนา
                ก) รู้ทันมิตรเทียม
                ข) รู้ถึงมิตรแท้
           ข. จัดสรรทรัพย์ที่หามาได้

      กฏ ๓ รักษาความสัมพันธ์ ๖ ทิศ
           ก. ทำทุกทิศให้เกษมสันต์
                ทิศที่ ๑ บิดามารดา
                ทิศที่ ๒ ครูอาจารย์
                ทิศที่ ๓ ภรรยา
                ทิศที่ ๔ มิตรสหาย
                ทิศที่ ๕ คนรับใช้และคนงาน
                ทิศที่ ๖ พระสงฆ์
           ข. เกื้อกูลกันประสานสังคม

    หมวดสอง นำชีวิตให้ถึงจุดหมาย
      ก. จุดหมาย ๓ ขั้น
           ขั้นที่ ๑ จุดหมายชั้นตาเห็น
           ขั้นที่ ๒ จุดหมายชั้นเลยตาเห็น
           ขั้นที่ ๓ จุดหมายสูงสุด
      ข. จุดหมาย ๓ ด้าน
           ด้านที่ี่ ๑ จุดหมายเพื่อตน
           ด้านที่ี่ ๒ จุดหมายเพื่อผู้อื่น
           ด้านที่ี่ ๓ จุดหมายร่วมกัน
      ชาวพุทธชั้นนำ

ภาค ๒ ธรรมนูญชีวิต
   

หมวดนำ คนกับความเป็นคน
     

๑. คนเป็นสัตว์ประเสริฐ(สมาชิกในสังกัดมนุษยชาติ)
     

   

หมวดหนึ่ง คนกับสังคม
     

๓. คนมีศีลธรรม(สมาชิกในหมู่อารยธรรม)
         

ก. มีสุจริตทั้งสาม
         

ข. ประพฤติตามอารยธรรม
         

ค. อย่างต่ำมีศีล ๕
     

๔. คนที่มีคุณแก่ส่วนรวม(สมาชิกที่ดีของสังคม)
         

ก. มีพรหมวิหาร
         

     

๕. คนผู้เป็นส่วรร่วมที่ดีของหมู่ชน(สมาชิกที่ดีของชุมชน)
         

ก. พึ่งตนเองได้
         

     

๖. คนมีส่วนร่วมในการปกครองที่ดี(สมาชิกที่ดีของรัฐ)
         

ก. รู้หลักอธิปไตย
         

     

๗. คนผู้นำรัฐ(พระมหากษัตริย์ หรือผู้ปกครองบ้านเมือง)
         

ก. ทรงทศพิธราชธรรม
         

ข. บำเพ็ญกรณีย์ของจักรพรรดิ
         

ค. ประกอบราชสังคหะิ
         

ง. ละเว้นอคติ

   

หมวดสอง คนกับสังคม
     

๘. คนมีชีวิตอยู่อย่างมั่นใจ(ชีวิตที่เลิศล้ำสมบูรณ์)
         

ก. นำชีวิตสู่จุดหมาย
         

ข. ภายในทรงพลัง
         

     

๙. คนประสบความสำเร็จ(ชีวิตที่ก้าวหน้าและสำเร็จ)
         

ก. หลักความเจริญ
         

ข. หลักความสำเร็จ
         

ค. หลักเผล็ดโพธิญาณ
     

๑๐. คนรู้จักทำมาหาเลี้ยงชีพ(ชีวิตที่เป็นหลักฐาน)
         

ก. ขั้นหาและรักษาสมบัติ
         

ข. ขั้นแจงจัดสรรทรัพย์
         

ค. ขั้นจับจ่ายกินใช้
     

๑๑. คนครองเรือนที่เลิศล้ำ(ชีวิตบ้านที่สมบูรณ์)
         

ก. มีความสุขสี่ประการ
         

ข. เป็นชาวบ้านแบบฉบับ
         

ค. กำกับชีวิตด้วยธรรมสี่
         

ง. รับผิดชอบชีวิตที่เกี่ยวข้อง
         

จ. ครองตนเป็นพลเมืองที่ดี
     

๑๒. คนไม่หลงโลก(ชีวิตที่ไม่ถลำพลาด)
         

ก. รู้ทันโลกธรรม
         

ข. ไม่มองข้ามเทวทูต
         

   

หมวดสาม คนกับคน
     

๑๓. คนร่วมชีวิต(คู่ครองที่ดี)
         

ก. คู่สร้างคู่สม
         

ข. คู่ชื่นชมคู่ระกำ
         

ค. คู่ศีลธรรมคู่ความดี
         

ง. คู่ถูกหน้าที่ต่อกัน
         

     

๑๔. คนรับผิดชอบตระกูล(หัวหน้าครอบครัวที่ดี)
         

ก. รักษาตระกูลให้คงอยู่
         

ข. บูชาคนที่เหมือนไฟ
         

ค. ใส่ใจบุตรธิดา
         

ง. ทำหน้าที่ผู้มาก่อน
         

จ. เป็นราษฎรที่มีคุณภาพ
     

๑๖. คนที่จะคบหา(มิตรแท้-มิตรเทียม)
         

ก. มิตรเทียม
         

ข. มิตรแท้
         

ค. มิตรต่อมิตร
     

๑๗. คนงาน-นายงาน(ลูกจ้าง-นายจ้าง)
         

ก. นายจ้างพึงบำรุงคนรับใช้และคนงาน
         

   

หมวดสี่ คนกับมรรคา
     

๑๘. คนผู้สั่งสอนหรือให้การศึกษา(ครู อาจารย์ หรือผู้แสดงธรรม)
         

ก. เป็นกัลยาณมิตร
         

ข. ตั้งใจประสิทธิ์ความรู้ำ
         

ค. มีลีลาครูครบทั้งสี่ี
         

ง. มีหลักตรวจสอบสาม
         

     

๑๙. คนผู้เล่าเรียนศึกษา(นักเรียน นักศึกษา นักค้นคว้า)
         

ก. รู้หลักบุพภาคของการศึกษา
         

ข. มีหลักประกันชีวิตที่พัฒนา
         

ค. ทำตามหลักเสริมสร้างปัญญา
         

ง. ศึกษาให้เป็นพหูสูตร
         

     

๒๐. คนใกล้ชิดศาสนา(อุบาสก อุบาสิกา)
         

ก. เกื้อกูลพระ
         

ข. กระทำบุญ
         

ค. คุ้นพระศาสนา
         

ง. เป็นอุบาสกอุบาสิกาชั้นนำ
         

     

๒๑. คนสืบศาสนา(พระภิกษุสงฆ์)
         

ก. อนุเคราะห์ชาวบ้าน