ถ้าเราไปสมัครเป็นครู ที่ 3 ชายแดนภาคใต้ แบบนี้จะได้บุญหรือบาปค่ะ

    

ทั้งที่รู้ว่าสถานที่นี้อันตราย มีความเสี่ยงตายง่ายๆ ถึง 80 % แบบนี้จะเข้าข่ายไม่รักตัวเอง คล้ายๆ กับไปฆ่าตัวตาย ซึ่งก็คือบาป ในการฆ่าตัวตาย
แต่อีกนัยหนึ่ง เรา เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยเหลือประเทศชาติ ไปเป็นครูสอนวิชา และให้กำลังใจเด็กๆ ก็เหมือนกับเราได้กุศล

หากการไปที่นั่น ทำให้คนที่รักเรา เค้าเสียใจ กลัวเราเป็นอะไรไป
หรือ...
หากการไปที่นั่น แล้วได้ตายอย่างสมเกียรติ เป็นความภาคภูมิใจอย่างยิ่งของตนเอง

สรุปแล้วได้บุญหรือได้บาป




ได้บุญอย่างแรงเลย

ให้ในสิ่งที่เขาขาดแคลนต้องการพอดี เหมือนพระสีวลี

ที่ท่านเคยให้น้ำผึ้งสดแก่ชาวเมืองในคราวทำบุญใหญ่

ซึ่งขาดอยู่สิ่งเดียวคือน่ำผึ้งสด อานิสงค์นี้ทำให้ท่าน

เจริญด้วยลาภจวบจนชาติสุดท้าย


คณจะสมัครไปเป็นครูสอน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ คุณไม่ได้คิดฆ่าตัวตายนะคุณ ไม่บาปดอก
คุณมีจุดประสงค์ หรือจุดมุ่งหมายที่จะไปเพื่ออะไรกัน จุดประสงค์ หรือจุดมุ่งหมาย หรือ ปณิธาน ของคุณนั่นแหละ คือ บุญ แล้ว
เป็นบุญของเด็กๆ ซึ่งตอนนี้กำลังขาดครูผู้เสียสละ
การตายเป็นเรื่องธรรมดา พวกก่อการร้าย มันก็เลือกที่จะฆ่าเหมือนกัน คนไหนที่มันมองว่าสมควรฆ่า มันต้องฆ่า เพราะมันมีใบสั่ง ทำแล้วเลิกไม่ได้
ไม่อยากบอกว่า เป็นฝึมือของพวกไหนบงการ
จะว่า พวกแบ่งแยกดินแดน เขาก็เลิกกันไปหมดแล้วนะคุณ ทีจับได้สอบสวนได้ ก็เป็นเพียงข้ออ้าง ของพวกก่อการร้าย เพื่อหลบเลี่ยง จากความเป็นจริงเท่านั้น
สรุปแล้ว มีแต่บุญ
แต่ถ้าคุณมีภาระ ก็อย่าไปจะดีกว่า เพราะการทำให้ผู้อื่นเป็นทุกข์ ก็บาปเหมือนกัน
คิดเอาเองเถอะคุณ


สำคัญที่เจตนา เรามีเจตนาในการช่วยเหลือเกื้อกูลในสิ่งที่ผู้อื่นกำลังขาด
กำลังประสพทุกข์อย่างหนักนี้ เป็นบุญมาก
ท้าวสักกะเทวราชที่ปกครองสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ก็มาจากการทำบุญสร้างบารมี
จากการเสียสละตนเพื่อเกื้อกูลมหาชน อีกทั้งได้ชักชวนสหายอีกหลายสิบคนมา
ร่วมกันสร้างสาธารณูปโภค ถนนหนทาง บำรุงสิ่งอำนวยความสุขสารพัดให้แก
ประชาชนที่ทุกข์โดยไม่มีข้อแม้ใด หรือคิดว่าอะไรมาตอบแทน
จนกษัตริย์คิดระแวงว่าจะเป็นกฎบ ..มหาบุญนี้จึงได้เกิดมาเป็นท้าวสักกะ

ที่เล่านี้ ให้รู้ว่า เป็นบุญอย่างมากนะ โมทนานะ


อะ อะ อะ อะ เป็นชาวพุทธ จะอยู่ที่ไหน ทำอะไรก็ช่าง แค่คิดดีก็ได้บุญแล้วจ้า...


ถ้าตั้งใจจะให้ อย่าคิดว่าเป็นบุญหรือบาป เพราะจิตที่ตั้งใจด้วยความบริสุทธิ์เป็นจิตที่ได้กุศลไปแล้วเหมือน ก่อนทำ ขณะทำ และหลังทำ ถ้าจุดใดจุดหนึ่งมีจิตแวบขึ้นมาก็จะทำให้ใจเศร้าหมอง
เหมือนเราตั้งใจใส่บาตรพระ คิดว่าพรุ่งนี้จะไปทำ ขณะคิดจิตเป็นกุศลก็ได้บุญ แต่ตื่นสายบ่นทุกคนไม่ยอมปลุกเตรียมของไม่ทัน ไปถึงวัดลืมโน้นลืมนี่จิตไม่ได้จดจ่อในการทำบุญก็เป็นบาป หลังทำเสร็จจิตไม่อิ่มเอบเพราะหงุดหงิดติดค้างทำให้ใจไม่สบายก็ไม่ได้บุญ
อยู่ที่ใจทำแล้วสบายบุญกุศลจะส่งมาให้คนที่กังวลใจเราสบายใจขึ้นด้วยได้ แต่ถ้าไปแล้วเราเองต่างหากที่ทุกข์ใจบุญศุกลด้านความทุกข์ก็จะส่งกลับมาให้คนที่ห่วงใยเราทุกข์ตาม

ทุกข์สุขอยู่ที่ใจไม่ใช่หรือ
ถ้าเราถือก็เป็นทุกข์ไม่สุขใส
ถ้าไม่ถือก็เป็นสุขไม่ทุกข์ใจ
เราจะเลือกความทุกข์หรือสุขนา


ไปเป็นครูนี่ ไม่ได้ไปฆ่าใคซะหน่อย ไม่บาปหรอกค่ะ แต่ต้องตกลงกับพ่อและแม่ให้ดีๆๆ นะค่ะ กลัวท่านจะเสียใจหรือทำใจไม่ได้ จะบาปตรงนี้ต่างหากล่ะ เพราะท่านอุตส่าห์ให้ชีวิตเรามา แล้วเราจะเอาชีวิตที่ท่านให้มาไปเสี่ยงภัยอันตราย ก็ต้องบอกท่านก่อนนะค่ะ


แก่เป็นใครถึงได้มาสอนกู


 เปิดอ่านหน้านี้  2976 

RELATED STORIES


  แสดงความคิดเห็น


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย