แนวคิด การแบ่งปันหรือบริจาดสิ่งของ

 ณัฐ   

การแบ่งปันหรือบริจาดสิ่งของ คืออะไรเหรอครับ ช่วให้ความกระจ่างกับผมหน่อยได้มั้ยครับ ขออนุโมทนาครับผม





จากกระทู้เก่าที่ 1325 คุณณัฐ ได้ถามถึง ความมีน้ำใจต่อคนรอบข้าง นั้น
คือนัยแห่งธรรมเดียวกันค่ะ คือธรรมที่เรียกว่า "จาคะ" นั่นเอง






จาคะ คืออะไร


จาคะ คือ การเสียสละ การแบ่งปัน การให้ การมีน้ำใจ การเผื่อแผ่
ความไม่โลภ (อโลภะ) และที่สำคัญคือ การสละที่ยิ่งใหญ่
อันได้แก่ การสละกิเลส ที่สะสมมาเนิ่นนาน ยาวนาน

องค์ธรรมที่ปฏิปักษ์แก่ "จาคะ" คือ "มัจฉริยะ ได้แก่ ความตระนี่"

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า "ผู้ให้ย่อมผูกมิตรไว้ได้"


บุคคลเชื่อธรรมของพระอรหันต์
เพื่อบรรลุนิพพาน ฟังอยู่ด้วยดีย่อมได้ปัญญา
เป็นผู้ไม่ประมาท มีวิจาร

คนทำเหมาะเจาะ ไม่ทอดธุระ เป็นผู้หมั่น ย่อมหาทรัพย์ได้
คนย่อมได้ชื่อเสียงเพราะความสัตย์
ผู้ให้ย่อมผูกมิตรไว้ได้
บุคคลใดผู้อยู่ครองเรือนประกอบด้วยศรัทธา
มีธรรม ๔ ประการนี้คือ สัจจะ ธรรมะ ธิติ จาคะ
บุคคลนั้นแล ละโลกนี้ไปแล้วย่อมไม่เศร้าโศก


http://www.84000.org/tipitaka/read/?15/845/316






จาคะเป็นองค์ธรรมที่ประกอบอยู่ในหลักธรรมต่างๆ มากมาย อาทิ

๑. ฆราวาสธรรม เป็นธรรมะสำหรับการครองเรือน ผู้ครองเรือนทั้งหลาย
ควรมีหลักธรรมนี้ได้แก่ สัจจะ (ความจริง) ธรรมะ (เหตุแห่งการได้ปัญญา)
ธิติ (ความเพียร ความหนักแน่น ความอดทน) จาคะ (การเสียสละ การให้)


ผู้ให้ย่อมผูกมิตรไว้ได้
ผู้ใดมีศรัทธาอยู่ครองเรือน มีธรรม ๔ ประการนี้ คือ
สัจจะ ธรรมะ ธิติ จาคะ
ผู้นั้นแลละจากโลกนี้ไปแล้วย่อมไม่เศร้าโศก


http://www.84000.org/tipitaka/read/?15/311/361




๒.สมชีวิตธรรม คือ ธรรมของการอยู่ร่วมกัน ได้แก่
ศรัทธา ศีล จาคะ และปัญญา


ดูกรคฤหบดีและคฤหปตานี
ถ้าภรรยาและสามีทั้งสอง หวังจะพบกันและกันทั้งในปัจจุบัน
ทั้งในสัมปรายภพไซร้ ทั้งสองเทียวพึงเป็นผู้
มีศรัทธาเสมอกัน มีศีลเสมอกัน มีจาคะเสมอกัน มีปัญญาเสมอกัน

ภรรยาและสามีทั้งสองนั้น ย่อมได้พบกันและกันทั้งในปัจจุบัน ทั้งในสัมปรายภพ ฯ

http://www.84000.org/tipitaka/read/?21/55/80





๓.อธิษฐานธรรม คือ ธรรมที่ควรใช้เป็นที่ประดิษฐานจิตของตน เพื่อยึดเอา
ผลสำเร็จสูงสุดอันเป็นสิ่งที่ปรารถนา โดยอยู่ในทำนองคลองธรรม
ไม่เป็นมิจฉาทิฏฐิ ไม่เป็นอกุศลจิต และไม่ก่อให้เกิดอกุศลวิบากแก่ตน
ได้แก่ ปัญญา สัจจะ จาคะ อุปสมะ (ความสงบ)

ดูกรภิกษุ คนเรานี้มีธรรมที่ควรตั้งไว้
ในใจ ๔ นั่น เราอาศัยอะไรกล่าวแล้ว คือ มีปัญญาเป็นธรรมควรตั้งไว้ในใจ มี
สัจจะเป็นธรรมควรตั้งไว้ในใจ มีจาคะเป็นธรรมควรตั้งไว้ในใจ มีอุปสมะเป็นธรรม
ควรตั้งไว้ในใจ ข้อที่เรากล่าวดังนี้ว่า ดูกรภิกษุ คนเรานี้มีธรรมที่ควรตั้งไว้ในใจ ๔
นั่น เราอาศัยธรรมที่ควรตั้งไว้ในใจดังนี้ กล่าวแล้ว ฯ

http://www.84000.org/tipitaka/read/?14/682/437



[๒๕๔] อธิฏฐาน ๔ อย่าง
๑. ปัญญาธิฏฐาน [อธิษฐานคือปัญญา]
๒. สัจจาธิฏฐาน [อธิษฐานคือสัจจะ]
๓. จาคะธิฏฐาน [อธิษฐานคือจาคะ]
๔. อุปสมาธิฏฐาน [อธิษฐานคืออุปสมะ]


http://www.84000.org/tipitaka/read/?11/254/241





๔. อริยวัฑฒิ คือ หลักธรรมแห่งความเจริญ
ได้แก่ ศรัทธา ศีล สุตะ จาคะ และปัญญา

อริยสาวกผู้ใด
ย่อมเจริญด้วยศรัทธา ศีล สุตะ จาคะ และปัญญา ทั้งสองฝ่าย
อริยสาวกผู้เช่นนั้น เป็นสัปบุรุษมีปรีชาเห็นประจักษ์
ชื่อว่าย่อมยึดถือสาระแห่งตนในโลกนี้ไว้ได้ทีเดียว ฯ

อริยสาวิกาผู้ใด
ย่อมเจริญด้วยศรัทธา ศีล สุตะ จาคะและปัญญา ทั้งสองฝ่าย
อริยสาวิกาผู้เช่นนั้น เป็นผู้มีศีลเป็นอุบาสิกา
ชื่อว่าย่อมยึดถือสาระแห่งตนในโลกนี้ไว้ได้ทีเดียว ฯ

http://www.84000.org/tipitaka/read/?22/63-64/91-92




๕. อริยทรัพย์ เป็นทรัพย์ประเสริฐ ๗ ประการ ได้แก่
ศรัทธา ศีล หิริ โอตตัปปะ สุตะ จาคะ ปัญญา


ทรัพย์ คือ ศรัทธา ศีล หิริ โอตตัปปะ สุตะ จาคะ และปัญญาเป็นที่ ๗
ทรัพย์เหล่านี้มีแก่ผู้ใด เป็นหญิงหรือชายก็ตาม
บัณฑิตเรียกผู้นั้นว่า เป็นผู้ไม่ยากจน
ชีวิตของผู้นั้นไม่เปล่าประโยชน์

เพราะฉะนั้น ท่านผู้มีปัญญา เมื่อระลึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย
พึงประกอบศรัทธา ศีล ความเลื่อมใส และการเห็นธรรม ฯ


http://www.84000.org/tipitaka/read/?23/6/5


คุณณัฐ คงได้ประโยชน์ และกระจ่าง ในคำตอบนี้บ้างนะคะ





กราบคุณแม่หิ่งห้ิอยน้อยด้วยความเคารพยิ่ง ขออนุโมทนาในข้อธรรมที่นำมาแสดงครับ


การแบ่งปันหรือบริจาดสิ่งของ คืออะไรเหรอครับ


ตอบ...ก็อย่างที่คุณหิ่งห้อยน้อยบอกนั่นแหละครับ คือ การเสียสละ การแบ่งปัน การให้ การมีน้ำใจ การเผื่อแผ่ ความไม่โลภ (อโลภะ)

แต่ผมให้ข้อเท็จจริงบางอย่างที่คนส่วนมากยากจะเข้าใจ

คนที่ไม่มีสิ่งของ หรือขาดแคลน เป็นเพราะเขาทำกรรมไม่ดีมาในอดีตชาติ เช่น ตระหนี่ ไม่ให้เงินพ่อแม่ อะไรทำนองนี้ เขาจึงต้องประสพกับความยากลำบาก

ส่วนคนที่ของทำบุญและเสียสละ ก็จะมีกิน มีใช้เหลือเฟือ

กฎแห่งกรรมมันบันดาลผลในอนาคตอย่างนี้ คือ ยิ่งให้ยิ่งได้ ยิ่งเห็นแก่ตัวยิ่งไม่ได้

ด้วยเหตุนี้ การแบ่งปันหรือบริจาดสิ่งของ คือ การช่วยบรรเทาผลกรรมของคนที่ทำไม่ดีมาให้เบาบางลง และช่วยทำให้คนที่ทำไม่ดีมาได้เห็นตัวอย่างของการเสียสละเพื่อผู้อื่น ส่วนคนที่ทำบุญและเสียสละ ระดับจิตใจของเขาก็จะปรับสูงขึ้น เรียกว่า ได้ผลดีทั้งผู้ให้และผู้รับ




 เปิดอ่านหน้านี้  2934 


  แสดงความคิดเห็น


Go to top

จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย