เราจะผิดเรรื่องความสัตย์หรือไม่ในกรณีต่อไปนี้

 Ao015   

.ถ้าเราตกลงเอาเงินให้เพื่อนยืมว่าอาทิตย์หน้าจะเอามาให้ยืม แต่ในระหว่างนั้นเราได้รู้มาว่าเพื่อนคนนั้นยืมแล้วมักจะไม่คืนใคร แล้วเราก็ไม่ให้ยืม
2.ถ้าเราพนันบอลกับเพื่อนไว้ แล้วไม่จ่ายค่าพนันบอล
3. ถ้าเราสัญญากับมารดาไว้ว่าเราจะทำเกรด 4.00 ให้ได้ ซึ่งพยายามเต็มที่แล้วเกรดไม่ถึง
4.ถ้าเรานัดเพื่อนไว้ว่าพรุ่งนี้จะไปเที่ยว แต่พอถึงเวลาดังกล่าวเรามีธุระด่วนทำให้ไปไม่ได้ เราจึงโทรไปบอกว่าไม่ได้ไป แบบนี้เรียกว่า เราผิดสัจจะหรือไม่





แล้วแต่เจตนาครับ ถ้ารู้ตัว ตั้งใจ ก็ถือว่าผิดคำสัตย์ทุกข้อครับ
(ถ้าถามว่าผิดคำสัตย์ไหมนะ)


การมองเรื่องกรรมนั้น เรามองแบบหักลบกลบหนี้ / มองภาพรวม
ไม่ได้

เหมือนเรากินอาหารเข้าไปทีละคำ
ผลของการกินข้าวเข้าไปแต่ละคำ ก้มีสารอาหารตามที่กิน
แต่ถ้ามีคำหนึ่ง..เกิดมีสารพิษปนมาในช้อนนั้น เช่นผักมีสารพิษ
เราก้ย่อมได้รับสารพิษจากการกระทำ(กินคำนั้น) ของเรา

จะเห้นได้ว่า
- กรรม-ผลของกรรม ...ก็เรื่องหนึ่ง (การกระทำใดๆ ย่อมมีผลของการกระทำ).
- คนทำกรรม - ความรู้สึกบุญบาป... ก็เรื่องหนึ่ง
- คนทำกรรม - มีเจตนา หรือ ขาดเจตนา... ก็เรื่องหนึ่ง


กรรม-ผลของกรรม ...
คนทำกรรม - เจตนา หรือ ขาดเจตนา


- การกระทำทั้ง 4 ข้อของเรา มันมีผลเสมอครับ
การกระทำใดๆ ย่อมมีผลของการกระทำ
เราไม่คืนค่าบอล มันต้องมีผลลัพธ์
เราบอกว่าเราจะให้เงินยืม วันนั้น วันนี้ แต่เราไม่ให้ มันก้มีผลลัพธ์ บางทีอาจจะมีคนอดตาย บางทีเขาอาจจะเอาคำสัตย์ของเราไปให้คำสัตย์เจ้าหนี้ของเขาว่าวันนั้น วันนี้ จะมาชดใช้
ถ้าเราผิดคำ เขาย่อมอาฆาตแค้นเรา


- ถ้าเราไม่เจตนา ถ้ามันเป้นเหตุสุดวิสัยเหลือกำลัง หรือเป็นความเผลอเรอ
แต่มันก็ได้เกิดการผิดคำพูดขึ้นมาแล้ว เช่น ลืมนัด
ธรรมชาติคนรักษาคำพูดต้องพยามแก้ไขสถานการณ์ ต้องหาทางบรรเทาความเสียหาย
แต่ถ้าเราไม่แก้ไขบรรเทา ก็แปลว่าเรามีเจตนาผิดคำพูด



คนทำกรรม - ความรู้สึกบุญบาป

- บุญบาปนี้ มันจะมากหรือน้อย แล้วแต่จิตจะปรุง
อย่างเราเบี้ยวค่าบอล เราไม่รู้สึกผิดบาปอะไร
แต่ทำให้คนที่รอเกรด 4.0 ของเรานี้ผิดหวังมาก
บาปบุญ เป็นเรื่องของใจล้วนๆ


-----------------------



ถ้าเราหัดเป้นคนไม่รักษาคำพูดบ่อยๆ
นานเข้ามันจะเป้นความเคยชิน (ยังพอแก้ได้)
นานเข้าๆมันจะกลายเป้นนิสัย (เริ่มแก้ยาก)
นานเข้าๆมันจะกลายเป็นสันดาน (แทบแก้ไม่ได้แล้ว หรือแก้ไม่ได้อีกแล้ว)

โทษของคนไม่รักษาคำพูดคือจะไม่ได้รับความเชื่อถือ
จะประกอบกิจการงานใดก้จะไม่มีใครให้ความร่วมมือ
อาภัพบริวาร เพราะไม่มีคนนับถือ
อาภัพทรัพย์ เพราะทำกิจการอะไรก็ไม่มีคนอยากจะคบค้าด้วย ไม่มีใครให้ความเชื่อถือ

คนเรามักจะอ้างความชอบธรรมความถูกต้องในการที่จะผิดศีลเสมอครับ
มันแค่ช่วยให้เรารู้สึกผิดบาปน้อยลง
แต่ไม่รู้ตัวว่ากำลังบ่มเพาะนิสัยอยู่ บ่มเพาะความเสื่อมอยู่

ดังนั้น ต้องรักษาศีลครับ อะไรผิดศีลเราไม่ทำ ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด
พระพุทธเจ้าท่านอ่านสัตว์โลกออก อ่านความเป้นมนุษยืของเราออก เลยวางหลักอย่างนั้นเอาไว้

ถ้ารักษาศีล ซึ่งเป้นธรรมะหัวข้อหนึ่งแล้ว
ธรรม ย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรมครับ








ถ้ารู้ว่ายืมเงินไปแล้วไม่คืน
ถึงกำหนกก็ให้ตอบเลี่ยงๆไปก่อนว่า ยังไม่พร้อมที่จะให้ยืม เลื่อนไปก่อน
ถ้ามีคนมายืมมีด เรารับปากแล้ว
ต่อมาเรารู้ว่าจะเอาไปฆ่าคนอื่น เราควรให้ยืมกระนั้นหรือ

ข้อ2 การพนันเป็นทางไปอบาย คุณเดินผิดตั้งแต่แรกแล้ว

ข้อ3.มองประโยชน์ที่ได้รับกับตัวคุณดีกว่า ถ้าทำให้ขยันขึ้น ตั้งใจเรียนขึ้น
อันนี้ดีกว่าได้เกรด4.00 เพราะถ้าเอาแค่เป้าหมายให้ได้เกรด 4 แล้วคุณทุจริตการสอบ
จนได้เกรด 4 คุณแม่ดีใจ แต่ถ้าหากคุณแม่รู้ความจริง คุณแม่คงไม่ภูมิใจเลยกับเกรด 4 อันนี้

ข้อ4 นึกถึงข้อ อนิจจัง เมื่อนัดล่วงหน้า ก็อาจมีเหตุการณ์อื่นมาขัดได้เป็นธรรมดา ดูที่เป็นเหตุสมควรหรือไม่ ถ้ามีเหตุสมควรจริงๆก็ควรให้อภัยได้ คนเราต้องใจกว้าง ไม่ควรคับแคบ
จึงจะครองใจคนได้

ตอบไม่โดนใจ ก็ขอ อภัยด้วยครับ


ขอบคุณมากครับ


 เปิดอ่านหน้านี้  2907 

RELATED STORIES


  แสดงความคิดเห็น


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย