เสียดาย แก้วมณี ที่มีค่า
	ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น                                   แสนเสียดาย แก้วมณี ทรงให้ไว้            แก่เวไนย ได้เรียนรู้ คู่สิกขา            แต่กลับเห็น เป็นเช่นพลอย ด้อยคุณค่า            ไร้ราคา ไม่นำพา มาสู่ตน                 ในพระไตร จารไว้ เล่มสามสิบเอ็ด            กล่าวถึงเจ็ด- สิบสามญาณ ควรฝึกฝน            ควรศึกษา น้อมปัญญา มาสู่ตน            เพราะเป็นญาณ อริยะชน ดลปัญญา                   เจริญในธรรมเจ้าค่ะ
	หิ่งห้อยน้อย [DT02554] [ วันอาทิตย์ ที่ 11 พฤศจิกายน 2550 เวลา 03:37 น. ]

1. ปัญญาในการทรงจำธรรมที่ได้ฟังมาแล้ว      เป็นสุตมยญาณ       [ญาณอันสำเร็จมาแต่การฟัง] 2. ปัญญาในการฟังธรรมแล้ว สังวรไว้      เป็นสีลมยญาณ       [ญาณอันสำเร็จมาแต่ศีล] 3. ปัญญาในการสำรวมแล้วตั้งไว้ดี      เป็นภาวนามยญาณ      [ญาณอันสำเร็จมาแต่การเจริญสมาธิ] 4. ปัญญาในการกำหนดปัจจัย      เป็นธรรมฐิติญาณ       [ญาณในเหตุธรรม] 5. ปัญญาในการย่อธรรมทั้งหลาย ทั้งส่วนอดีตส่วนอนาคตและส่วนปัจจุบันแล้วกำหนดไว้      เป็นสัมมสนญาณ       [ญาณในการพิจารณา] 6. ปัญญาในการพิจารณาเห็นความแปรปรวนแห่งธรรมส่วนปัจจุบัน      เป็นอุทยัพพยานุปัสนาญาณ       [ญาณในการพิจารณาเห็นความเกิดขึ้นและความเสื่อม] 7. ปัญญาในการพิจารณาอารมณ์แล้วพิจารณาเห็นความแตกไป      เป็นวิปัสนาญาณ      [ญาณในความเห็นแจ้ง] 8. ปัญญาในการปรากฏโดยความเป็นภัย      เป็นอาทีนวญาณ      [ญาณในการเห็นโทษ] 9. ปัญญาในความปรารถนาจะพ้นไปทั้งพิจารณาและวางเฉยอยู่      เป็นสังขารุเบกขาญาณ 10. ปัญญาในการออกและหลีกไปจากสังขารนิมิตภายนอก      เป็นโคตรภูญาณ                   หิ่งห้อยน้อย [DT02554] [ 11 พ.ย. 2550 เวลา 03:46 น. ] [ 1 ]

๑๑. ปัญญาในการออกและหลีกไปจากกิเลส ขันธ์และสังขารนิมิตภายนอกทั้งสอง      เป็นมรรคญาณ ๑๒. ปัญญาในการระงับประโยค      เป็นผลญาณ ๑๓. ปัญญาในการพิจารณาเห็นอุปกิเลสนั้นๆ อันอริยมรรคนั้นๆ ตัดเสียแล้ว      เป็นวิมุติญาณ ๑๔. ปัญญาในการพิจารณาเห็นธรรมที่เข้ามาประชุมในขณะนั้น      เป็นปัจจเวกขณญาณ ๑๕. ปัญญาในการกำหนดธรรมภายใน      เป็นวัตถุนานัตตญาณ       [ญาณในความต่างแห่งวัตถุ] ๑๖. ปัญญาในการกำหนดธรรมภายนอก      เป็นโคจรนานัตตญาณ       [ญาณในความต่างแห่งโคจร] ๑๗. ปัญญาในการกำหนดจริยา      เป็นจริยานานัตตญาณ       [ญาณในความต่างแห่งจริยา] ๑๘. ปัญญาในการกำหนดธรรม ๔      เป็นภูมินานัตตญาณ      [ญาณในความต่างแห่งภูมิ] ๑๙. ปัญญาในการกำหนดธรรม ๙      เป็นธรรมนานัตตญาณ      [ญาณในความต่างแห่งธรรม] ๒๐. ปัญญาที่รู้ยิ่ง      เป็นญาตัฏฐญาณ       [ญาณในความว่ารู้]                   หิ่งห้อยน้อย [DT02554] [ 11 พ.ย. 2550 เวลา 03:54 น. ] [ 3 ]

๒๑. ปัญญาเครื่องกำหนดรู้       เป็นตีรณัฏฐญาณ       [ญาณในความว่าพิจารณา] ๒๒. ปัญญาในการละ       เป็น ปริจจาคัฏฐญาณ       [ญาณในความว่าสละ] ๒๓. ปัญญาเครื่องเจริญ       เป็นเอกรสัฏฐญาณ       [ญาณในความว่ามีกิจเป็นอันเดียว] ๒๔. ปัญญาเครื่องทำให้แจ้ง       เป็นผัสสนัฏฐญาณ       [ญาณในความว่าถูกต้อง] ๒๕. ปัญญาในความต่างแห่งอรรถ       เป็นอัตถปฏิสัมภิทาญาณ ๒๖. ปัญญาในความต่างแห่งธรรม       เป็นธรรมปฏิสัมภิทาญาณ ๒๗. ปัญญาในความต่างแห่งนิรุติ       เป็นนิรุตติปฏิสัมภิทาญาณ ๒๘. ปัญญาในความต่างแห่งปฏิภาณ       เป็นปฏิภาณปฏิสัมภิทาญาณ ๒๙. ปัญญาในความต่างแห่งวิหารธรรม       เป็นวิหารัฏฐญาณ       [ญาณในความว่าธรรมเครื่องอยู่] ๓๐. ปัญญาในความต่างแห่งสมาบัติ       เป็นสมาปัตตัฏฐญาณ       [ญาณในความว่าสมาบัติ] http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/item.php?book=31&item=0&items=1&preline=0&pagebreak=0                         หิ่งห้อยน้้อย [DT02554] [ 11 พ.ย. 2550 เวลา 03:59 น. ] [ 4 ]

๓๑. ปัญญาในความต่างแห่งวิหารสมาบัติ       เป็นวิหารสมาปัตตัฏฐญาณ       [ญาณในความว่าวิหารสมาบัติ] ๓๒. ปัญญาในการตัดอาสวะขาด เพราะความบริสุทธิ์แห่งสมาธิอันเป็นเหตุไม่ให้ฟุ้งซ่าน       เป็น อานันตริกสมาธิญาณ       [ญาณในสมาธิอันมีในลำดับ] ๓๓. ทัสนาธิปไตย ทัสนะมีความเป็นอธิบดี วิหาราธิคม คุณเครื่องบรรลุ คือวิหารธรรม       อันสงบ และปัญญาในความที่จิตเป็นธรรมชาติน้อมไปในผลสมาบัติอันประณีต       เป็นอรณวิหารญาณ       [ญาณในวิหารธรรมอันไม่มีกิเลสเป็นข้าศึก] ๓๔. ปัญญาในความเป็นผู้มีความชำนาญ ด้วยความเป็นผู้ประกอบด้วยพละ ๒       ด้วยความระงับสังขาร ๓ ด้วยญาณจริยา ๑๖ และด้วยสมาธิจริยา ๙       เป็นนิโรธสมาปัตติญาณ       [ญาณในนิโรธสมาบัติ] ๓๕. ปัญญาในความสิ้นไปแห่งความเป็นไปแห่งกิเลสและขันธ์ของบุคคลผู้รู้สึกตัว       เป็นปรินิพพานญาณ ๓๖. ปัญญาในความไม่ปรากฏแห่งธรรมทั้งปวง ในการตัดขาดโดยชอบและในนิโรธ       เป็นสมสีสัฏฐญาณ       [ญาณในความว่าธรรมอันสงบและธรรมอันเป็นประธาน] ๓๗. ปัญญาในความสิ้นไปแห่งกิเลสอันหนา สภาพต่างๆ และเดช       เป็นสัลเลขัฏฐญาณ      [ญาณในความว่าธรรมเครื่องขัดเกลา] ๓๘. ปัญญาในความประคองไว้ซึ่งจิตอันไม่หดหู่และจิตที่ส่งไป       เป็นวิริยารัมภญาณ ๓๙. ปัญญาในการประกาศธรรมต่างๆ       เป็นอรรถสันทัสนญาณ       [ญาณในการเห็นชัดซึ่งอรรถธรรม] ๔๐. ปัญญาในการสงเคราะห์ธรรมทั้งปวงเป็นหมวดเดียวกันในการแทงตลอดธรรมต่างกัน       และธรรมเป็นอันเดียวกัน      เป็นทัสนวิสุทธิญาณ                  [img][/img]       หิ่งห้อยน้อย [DT02554] [ 12 พ.ย. 2550 เวลา 03:55 น. ] [ 5 ]

๔๑. ปัญญาในความที่ธรรมปรากฏ โดยความเป็นของไม่เที่ยงเป็นต้น       เป็นขันติญาณ ๔๒. ปัญญาในความถูกต้องธรรม       เป็นปริโยคาหนญาณ       [ญาณในความย่างเข้าไป] ๔๓. ปัญญาในการรวมธรรม       เป็นปเทสวิหารญาณ      [ญาณในวิหารธรรมส่วนหนึ่ง] ๔๔. ปัญญาในความมีกุศลธรรมเป็นอธิบดี       เป็นสัญญาวิวัฏฏญาณ      [ญาณในความหลีกไปด้วยปัญญาที่รู้ดี] ๔๕. ปัญญาในธรรมเป็นเหตุละความเป็นต่างๆ       เป็นเจโตวิวัฏฏญาณ      [ญาณในการหลีกออกจากนิวรณ์ด้วยใจ] ๔๖. ปัญญาในการอธิษฐาน       เป็นจิตตวิวัฏฏญาณ       [ญาณในความหลีกไปแห่งจิต] ๔๗. ปัญญาในธรรมอันว่างเปล่า       เป็นญาณวิวัฏฏญาณ      [ญาณใน ความหลีกไปด้วยญาณ] ๔๘. ปัญญาในความสลัดออก       เป็นวิโมกขวิวัฏฏญาณ       [ญาณในความหลีกไปแห่งจิตด้วยวิโมกข์] ๔๙. ปัญญาในความว่าธรรมจริง       เป็นสัจจวิวัฏฏญาณ      [ญาณในความหลีกไปด้วยสัจจะ] ๕๐. ปัญญาในความสำเร็จด้วยการกำหนดกาย [รูปกายของตน] และจิต       [จิตมีญาณเป็นบาท] เข้าด้วยกัน และด้วยสามารถแห่งความตั้งไว้ซึ่งสุขสัญญา      [สัญญาประกอบด้วยอุเบกขาในจตุตถฌานเป็นสุขละเอียด] และลหุสัญญา       [สัญญาเบาเพราะพ้นจากนิวรณ์และปฏิปักขธรรม]       เป็นอิทธิวิธญาณ      [ญาณในการแสดงฤทธิ์ได้ต่างๆ]                         หิ่งห้อยน้อย [DT02554] [ 12 พ.ย. 2550 เวลา 04:05 น. ] [ 7 ]

๕๑. ปัญญาในการกำหนดเสียงเป็นนิมิตหลายอย่างหรืออย่างเดียว       ด้วยสามารถการแผ่วิตกไป       เป็นโสตธาตุวิสุทธิญาณ       [ญาณอันหมดจดแห่งโสตธาตุ] ๕๒. ปัญญาในการกำหนดจริยาคือ วิญญาณหลายอย่างหรืออย่างเดียว       ด้วยความแผ่ไปแห่งจิต ๓ ประเภท และด้วยสามารถแห่งความผ่องใส       แห่งอินทรีย์ทั้งหลาย       เป็นเจโตปริยญาณ       [ญาณในความกำหนดรู้จิตผู้อื่นด้วยจิตของตน] ๕๓. ปัญญาในการกำหนดธรรมทั้งหลายอันเป็นไปตามปัจจัย       ด้วยสามารถความแผ่ไปแห่งกรรมหลายอย่างหรืออย่างเดียว       เป็นบุพเพนิวาสานุสสติญาณ      [ญาณเป็นเครื่อง ระลึกถึงชาติก่อนๆ ได้] ๕๔. ปัญญาในความเห็นรูปเป็นนิมิตหลายอย่างหรืออย่างเดียว       ด้วยสามารถแสงสว่าง      เป็นทิพจักขุญาณ ๕๕. ปัญญาในความเป็นผู้มีความชำนาญในอินทรีย์ ๓ ประการ โดยอาการ ๖๔       เป็นอาสวักขยญาณ       [ญาณในความสิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลาย] ๕๖. ปัญญาในความกำหนดรู้ เป็นทุกขญาณ ๕๗. ปัญญาในความละ เป็นสมุทยญาณ ๕๘. ปัญญาในความทำให้แจ้ง เป็น นิโรธญาณ ๕๙. ปัญญาในความเจริญ เป็นมรรคญาณ ๖๐. ทุกขญาณ       [ญาณ ในทุกข์]                         หิ่งห้อยน้อย [DT02554] [ 12 พ.ย. 2550 เวลา 04:43 น. ] [ 8 ]

๖๑. ทุกขสมุทยญาณ       [ญาณในเหตุให้เกิดทุกข์] ๖๒. ทุกขนิโรธญาณ      [ญาณในความดับทุกข์] ๖๓. ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาญาณ       [ญาณในข้อปฏิบัติ เครื่องให้ถึงความดับทุกข์]      . อรรถปฏิสัมภิทาญาณ ๖๕. ธรรมปฏิสัมภิทาญาณ ๖๖. นิรุตติปฏิสัมภิทาญาณ ๖๗. ปฏิภาณปฏิสัมภิทาญาณ ๖๘. อินทริยปโรปริยัติญาณ      [ญาณในความยิ่งและหย่อนแห่งอินทรีย์ของสัตว์ทั้งหลาย] ๖๙. อาสยานุสยญาณ       [ญาณในฉันทะเป็นที่มานอนและกิเลสอันนอนเนื่องของสัตว์ทั้งหลาย] ๗๐. ยมกปาฏิหิรญาณ       [ญาณในยมกปาฏิหาริย์] ๗๑. มหากรุณาสมาปัตติญาณ ๗๒. สัพพัญญุตญาณ ๗๓. อนาวรณญาณ       ญาณเหล่านี้รวมเป็น 73 ญาณ ในญาณทั้ง 73 นี้       ญาณ 67 [ข้างต้น] ทั่วไปแก่พระสาวก       ญาณ 6 [ในที่สุด] ไม่ทั่วไปด้วยพระสาวก       เป็นญาณเฉพาะพระตถาคตเท่านั้น ฉะนี้แล ฯ .                               หิ่งห้อยน้อย [DT02554] [ 12 พ.ย. 2550 เวลา 04:53 น. ] [ 9 ]

แก้วมณีร้าวรุ้งปรุงเปรอจิต เป็นนิมิตเสกสรรค์พลันกังขา คนมัวหลงแก้วปลอมจอมนำพา เพราะง่ายกว่าราคาถูกผูกเชยชม       สาธุธรรมญาณสัมมาทรงพอสุทธิ์ ลูกได้ฉุดอ่านก่อนเรียนเพียรสุขสม แวะมาอ่านก่อนเข้าแซคได้อุดม เป็นอารมณ์ของธรรมแต่เข้าเทอญ ลูกไปเรียนก่อนนะแม่นะ วันนี้ก่อนเข้าเรียนได้มาอ่านธรรมแต่เขช้า อนุโมทนาสาธุธรรมครับแม่ ข้าพเจ้า [DT02908] [ 12 พ.ย. 2550 เวลา 09:14 น. ] [ 11 ]

สาธุธรรม นิสิต ธรรมศาสตร์ มีทั้งธรรม ทั้งศาสตร์ ไว้เกื้อหนุน รู้จักเลือก ทางเดินเจ้า เข้าทำทุน เป็นทางบุญ มิตกไป ในอบาย       เข้ามารับ อารมณ์ธรรม น้อมนำจิต ให้สถิต ไว้เป็นทุน หนุนขยาย เพราะทั้งวัน ถูกกระทบ สบใจ กาย อย่าให้จิต กุศลหาย เสื่อมคลายไป       มีสติ สมาธิมั่น อยู่ตรงหน้า ตั้งจิตตา ในการเรียน เพียรสดใส รู้เท่าทัน โลกธรรมแปด เผาแผดใจ ขอเจตให้ พ้นอนิฏฐารมณ์ อย่าตรมนาน       เจริญในธรรมเจ้าค่ะ..ลูกเจต (ข้าพเจ้า) หิ่งห้อยน้อย [DT02554] [ 12 พ.ย. 2550 เวลา 10:17 น. ] [ 13 ]

กราบนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า ขอใส่เกล้า เจ็ดสิบสามญาณ พระทรงศรี ญาณปัญญา พิสุทธิ์ ผุดบารมี ญาณวิถี สู่ถึง อาสยานุสยญาณ ในพระไตร ปิฎกจาร หลักปฏิบัติ ผลแจ่มชัด จงน้อมนำ ธรรมสืบสาน ไม่ไขว้เขว คำสอนใด นำใส่พาน กล่าวไม่ตรง ญาณปัญญา พระพุทธองค์ พุทธบุตร อย่าได้ ใคร่ประมาท ทิ้งพระธรรมวาท ตรัสไว้ ให้จิตหลง "พระธรรมวินัยนี้" คำตรัส พระพุทธองค์ หมายดำรง คงปฏิบัติ สิ้นวัฏฏา... เจริญในธรรมค่ะ หนูนิด [DT0114] [ 12 พ.ย. 2550 เวลา 21:32 น. ] [ 14 ]

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น                         เจ็ดสิบสามญาณ หิ่งห้อยน้อย นำมาให้ ผู้อ่านได้ พบเห็น เป็นปริศนา แทบทุกท่าน ไม่รู้จัก ไม่ทัศนา รู้เพียงว่า มีสิบหกญาณ ที่จารกัน       นี่คือญาณ ที่พระ อรหันต์เจ้า ท่านจารเอา จากสังคายนา ไตรปิฎกนั่น เป็นบาลี ถึงห้าร้อย อรหันต์ สรุปรังสรรค์ เพื่อให้เรา ได้ปัญญา       เหล่าบัณฑิต แปลมา ให้ได้อ่าน จึ่งได้จาร ในไตรปิฎก ยกสิกขา ได้รู้จัก พระญาณ องค์สัมมาฯ อีกญาณา อริยะ ผู้ละกรรม       ครั้นต่อมา เหล่าอาจารย์ สายวิปัสสนา ท่านรจนา ขึ้นมา เพื่ออุปถัมภ์ จากวิสุทธิมรรค ปฏิสัมภิทาฯ มาเพื่อเรียนกัน ทำให้บั่น ญาณที่แท้ แย่ลงไป       ไปที่ไหน ก็ได้ยิน ญาณ สิบหก ที่ต่างยก ขึ้นมาสอน ได้อาศัย ส่วนผู้เรียน เชื่อตำรา ก็เรียนไป มิมีใจ ตรวจสอบใน ไตรปิฎกา       หิ่งห้อยน้อย ยกมา เพียงหวังให้ ธรรมจริงไซร้ ยังอยู่ใน พุทธศาสนา ส่วนผู้อ่าน จะรับสิ่งใด ในธัมมา ตามปัญญา ของท่าน เลือกสรรเอา       จะเชื่อใน ญานของ พระอริยะ หรือจะละ เพราะดูยาก อาจหงอยเหงา เพราะธรรมจริง ใช่สิ่ง ที่อ่อนเยาว์ แต่พาพ้น จากเขลา จากวัฏฏา       หรือจะรับ ญาณที่ เขาแต่งขึ้น เพราะไม่มึน อ่านง่าย ดังปรารถนา คิดเทียบเอา ญาณเรา เคล้าอัตตา ได้ง่ายกว่า ญาณพุทธองค์ คงเลือกเอง       ที่กล่าวมา ใช่จะว่า กล่าวจ้วงจาบ เพราะเคยทราบ บางคนคิด จิตข่มเหง ขอเลือกเอา ที่ง่ายกว่า มาบรรเลง ดั่งเลือกเพลง ร้องง่ายง่าย สบายจินต์       ส่วนบัณฑิต ที่มีจิต คิดหลุดพ้น จะได้ยล สิ่งที่ถูก ผูกจิตถวิล จะได้เดิน ไปข้างหน้า ฝ่าราคิน เพราะได้ยิน ได้ยล ถูกหนทาง      เจริญในธรรมเจ้าค่ะ      หิ่งห้อยน้อย [DT02554] [ 13 พ.ย. 2550 เวลา 12:44 น. ] [ 17 ]

[345] ญาณ 16 หรือ โสฬสญาณ (ความหยั่งรู้ ในที่นี้หมายถึงญาณที่เกิดขึ้นแก่ผู้เจริญวิปัสสนาตามลำดับ ตั้งแต่ต้นจนถึงที่สุด — insight; knowledge) ในญาณ 16 นี้ 14 อย่าง (ข้อ 1-13 และ 16) เป็น โลกียญาณ, 2 อย่าง (ข้อ 14 และ 15) เป็น โลกุตตรญาณ ญาณ 16 (บางทีเรียกว่า โสฬสญาณ ซึ่งก็แปลว่าญาณ 16 นั่นเอง) ที่จัดลำดับเป็นชุดและเรียกชื่อเฉพาะอย่างนี้ มิใช่มาในพระบาลีเดิมโดยตรง พระอาจารย์ในสายวงการวิปัสสนาธุระได้สอนสืบกันมา โดยประมวลจากคัมภีร์ปฏิสัมภิทามรรค และวิสุทธิมรรค ในกาลต่อมา จาก พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต) http://84000.org/tipitaka/dic/d_item.php?i=345       หิ่งห้อยน้อย [DT02554] [ 13 พ.ย. 2550 เวลา 12:49 น. ] [ 18 ]

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น                        ขอน้อมนำ กลอนบัณฑิต ในเรื่องญาณ ขึ้นไปจารไว้ให้อ่าน กระทู้ใหม่ เพื่อจัดแยก ให้ชัดเจน เห็นความนัย ได้แจ้งใจ ในญาณ ทรงตรัสมา      ขอเริ่มต้น ด้วย “สุต มยญาณ” ด้วยเป็นญาณ ที่ควร เริ่มศึกษา ว่าญานนี้ พระหน่อพงศ์ องค์สัมมา วิสัชนา อุเทสา นี้อย่างไร      เวลาเรา ที่เหลือน้อย กระชั้นชิด มัจจุราช มาสะกิด อย่าเฉไฉ มัวหลงทาง ก้าวเดิน เพลินตามใจ แล้วเมื่อไหร่ จะถึงฝั่ง พระนิพพาน      ทรงเมตตา บอกแผนที่ ให้เวไนย ชี้ทางไป สู่สงบ บรรจบสาน แม้ผู้ใด ปรารถนา จะพบพาน อย่าเดินผ่าน พุทธวัจนะ อย่าละไป http://www.dhammathai.org/kaveedhamma/view.php?No=1678      เจริญในธรรมเจ้าค่ะ             หิ่งห้อยน้อย [DT02554] [ 14 พ.ย. 2550 เวลา 06:26 น. ] [ 19 ]

ฉุกใจได้คิดสิการแล้ว ดั่งดวงแก้วตกต้องแผ่นผา ร้าวระยำช้ำจิตเจ็บอุรา ปิ่มว่าจะวายชีวัน พระราชนิพนธ์ของล้นเกล้ารัชกาลที่ 6       456... [DT04238] [ 19 พ.ย. 2550 เวลา 06:30 น. ] [ 20 ]

สี่ห้าหก... นำพระราชนิพนธ์ ขององค์ล้น เกล้าฯ ร.หก ปกเกศี อัญเชิญเข้า มาร่วม ในธรรมกวี หิ่งห้อยน้อย ยินดี แสนปรีดา      เมื่ออิเหนา พบเห็นคู่ ตุนาหงัน เกิดกระสันต์ น่ารีึนรมย์ สมปรารถนา จิตเสียดาย น้องเจ้า บุษบา ส่งสารมา ยกเลิกหมั้น บั่นฤดี      ครั้นเห็นเจ้า กานดา การะเกษ สุดพิเศษ งามแท้ แม่โฉมศรี นึกเสียดาย สุดกระสันต์ พันทวี ดั่งฤดี ถูกบั่น หั่นกายา      จึง "ฉุกใจ ได้คิด สิการแล้ว ดั่งดวงแก้ว ตกต้อง แผ่นผา ร้าวระยำ ช้ำจิต เจ็บอุรา ปิ่มว่า จะวาย ชีวัน "      นำมาเทียบ เปรียบกล่าว ให้ชัดยิ่ง สรรพสิ่ง แปรไป ไม่สุขสันต์ แม้แต่ "่ญาณ" พระทศพล พระทรงธรรม์ ยังมิทัน จะศึกษา ก็ลาไป      เปรียบมิทัน เห็นหน้า ก็ลาแล้ว ดุจปล่อยแก้ว ให้ตกขัง ยังธารใส แม้บุรุษ ผู้มี ธรรมนัยย์ ย่อมดำดิ่ง ลงไป คว้าแก้วมา      แต่บางคน เห็นแล้ว แก้วไม่ชัด จึ่งสลัด หน้าหนีไป กระไรหนา มองเห็นพลอย ใกล้มือ จึ่งคว้ามา อนิจจา เสียดายมณี มีค่าจริง      เจริญในธรรมเจ้าค่ะ             หิ่งห้อยน้อย [DT02554] [ 19 พ.ย. 2550 เวลา 07:37 น. ] [ 21 ]

Warning: fopen(./data/1675.dat) [function.fopen]: failed to open stream: Permission denied in /home/dhammathai/domains/dhammathai.org/public_html/kaveedhamma/view.php on line 102

Warning: flock() expects parameter 1 to be resource, boolean given in /home/dhammathai/domains/dhammathai.org/public_html/kaveedhamma/view.php on line 103

Warning: fputs(): supplied argument is not a valid stream resource in /home/dhammathai/domains/dhammathai.org/public_html/kaveedhamma/view.php on line 104

Warning: flock() expects parameter 1 to be resource, boolean given in /home/dhammathai/domains/dhammathai.org/public_html/kaveedhamma/view.php on line 105

Warning: fclose(): supplied argument is not a valid stream resource in /home/dhammathai/domains/dhammathai.org/public_html/kaveedhamma/view.php on line 106