กลอนธรรมะอ่านง่าย ๆ ตอน พระเจ้าอชาตศัตรู

ผลของการบูชาคนผิด
พระเจ้า อชาติศัตรู บูชา พระเทวทัต
ในสมัย ของพระเจ้า พิมพิสาร
บำเพ็ญทาน บารมี ดีนักหนา
ได้สร้างวัด เวฬุวัณ ลั่นวาจา
ซึ่งเป็นป่า แห่งไผ่ ได้รื่นรมย์
ถวายแด่ องค์พระ พุทธเจ้า
ไปแต่เช้า ถวายภัต แด่พระสงฆ์
เฝ้าอยู่ข้าง พระวรกาย พุทธองค์
แล้วนั่งลง ฟังเทศนา พาชื่นใจ
ในครานั้น โสดาบันพลัน บังเกิด
ใจพรึงเพริด น้อมนำ ธรรมสดใส
พอกลับวัง ปฏิบัติธรรม อย่างตั้งใจ
ปวงชนไซร้ แซ่ซ้อง ถวายพระพร
ส่วนอชาติ ศัตรู ผู้เป็นลูก
กลับไปถูก เทวทัตหลอก ออกคาถา
เนรมิตกาย เป็นหนุ่มน้อย ลอยนภา
พันคอมา ว่าเป็นงู ดูน่ากลัว
แล้วบอกว่า นี่ข้า พระเทวทัต
มีฤทธ์ชัด ชี้ให้เห็น ว่าเป็นศรี
หลอกให้หลง งมงาย ว่ามีดี
เจ้าจงมี ข้าไว้ เป็นอาจารย์
อชาติศัตรู ผู้เกิดมา เพื่อฆ่าพ่อ
เทวทัตล่อ ลวงหลอก ให้ใหลหลง
แสดงวิชา บ้าบอ พอให้งง
จึงตกลง รับเข้ามา เป็นอาจารย์
ด้วยเทวทัต สัญญา ว่าจักช่วย
เหมือนปอกกล้วย เข้าปาก ไม่ยากหนอ
ด้วยความโลภ ความอยากได้ ไม่รู้พอ
บัลลังค์หนอ ข้าจะช่วย ด้วยเวทมนต์
แล้วบอกให้ ลูกศิษย์ เหน็บกริชเข้า
แล้วไปเฝ้า เสด็จพ่อ สองต่อสอง
แสร้งทำว่า จะเข้าชิง บัลลังค์ทอง
ฉันรับรอง ว่าสำเร็จ เสร็จสมใจ
แต่แผนแตก องครักษ์ ชักสงสัย
ว่าทำไม ที่ผ้านุ่ง ตุงตุงหนอ
ตรงเข้าไป ขอตรวจค้น ไม่รีรอ
ประจักต่อ สายตา ว่ากริชคม
จึงจับตัว นำไปเฝ้า ผู้เป็นพ่อ
แปลกจริงหนอ จึงรีบถาม ว่าลูกเอ๋ย
เจ้าอยากได้ สิ่งใด บอกมาเลย
พ่อชมเชย ถ้าตัวเจ้า เล่าความจริง
ก็บัลลังค์ ทั้งเวียงวัง ทั้งพารา
พระบิดา มอบมาเถิด ให้หม่อมฉัน
ผู้เป็นพ่อ พอได้ยิน ตบเข่าพลัน
เรื่องแค่นั้น มันของเจ้า เอาไปเลย
ไม่วันนี้ ก็ต้องให้ ในวันหน้า
ลูกของข้า สิทธิ์ของเจ้า นะลูกเอ๋ย
แลสุขทุกข์ ปวงประชา อย่าละเลย
โอ้ลูกเอ๋ย จงครองแผ่น ดินโดยธรรม
เมื่อได้ราช บัลลังค์ ดั่งใจคิด
ตัวลูกศิษย์ จึงแจ้งข่าว อาจารย์หนา
เทวทัตหลอก บอกให้หลง ว่าพารา
ที่ได้มา เพราะข้าช่วย ด้วยเวทมนต์
มีที่ไหน ใครจะให้ เจ้าง่ายง่าย
เพราะข้าร่าย ด้วยคาถา อาคมขลัง
บูชาข้า ข้าจะช่วย ด้วยพลัง
ให้เจ้านั่ง บัลลังค์นั้น อย่างมั่นคง
จงจัดหา ข้าวปลา ทั้งคาวหวาน
ให้อาจารย์ ของตัวเจ้า เข้าใจไหม
จงยกย่อง ให้ตัวข้า เหนือกว่าใคร
แต่งตั้งให้ พระเทวทัต ลัทธิดัง
อันบัลลังค์ ถ้าจะครอง ให้ยืนยง
เจ้าต้องแกล้ง ลงอาญา บิดาเจ้า
ให้ทหาร คนสนิท ไปจับเอา
บิดาเจ้า เข้าขังคุก ซุกใต้ดิน
ไม่ให้กิน ข้าวปลา และอาหาร
อีกไม่นาน พิมพิสาร คงดับขันธ์
ไม่มีคน คอยดุด่า คอยกีดกัน
บัลลังค์นั้น เจ้าจะครอง อย่างเสรี
พระมารดา พอทราบข่าว รุดเข้าเยี่ยม
เอาเนยเลี่ยม ทาตัว ให้ทั่วหนา
พอลับหลังทหารยาม ไม่มองมา
เนยที่ทา ขูดป้ายลิ้น ผัวกินกลืน
ทำอย่างนี้ นานเข้า เขาก็รู้
ก็เพราะอยู่ ในคุกนาน ไม่อาสัญ
จึงห้ามแม่ ไม่ให้ไป ในคุกพลัน
ห้ามเยี่ยมกัน ทหารยาม จงตามดู
ท่านก็เดิน จงกลม อยู่ในคุก
ปิติสุข จึงบังเกิด เลิศจริงหนา
อาหารทิพย์ นั้นซึมซาบ ทั่วกายา
เขาก็มา เห็นเข้า เฝ้ากราบทูล
ลูกจึงสั่ง ให้ก่อไฟ ด้วยถ่านไม้
กรีดข้างใต้ ฝ่าพระบาท ให้เลือดไหล
แล้วเอาเท้า ของพระองค์ ทรงย่างไฟ
ทรงตรอมใจ อยู่มาได้ ไม่กี่คืน
ในวันนั้น พลทหาร คนสนิท
เข้าประชิด กราบทูล ถึงข่าวหนอ
มีสองข่าว เป็นข่าวดี ที่เฝ้ารอ
ความเป็นพ่อ ได้บังเกิด แก่พระองค์
พระโอรส ของพระองค์ ถือกำเนิด
รูปประเสริฐ ลักษณะงาม ตามวิสัย
อชาติศัตรู พอรู้ข่าว รีบก้าวไป
อุ้มลูกไว้ ด้วยความรัก และเอ็นดู
รู้สึกตัว หัวอกพ่อ หนอหรือนี่
ความรักที่ พ่อมีให้ แก่ลูกหนา
เห็นลูกน้อย ที่เกิดแล้ว ดั่งแก้วตา
พระบิดา ของเรา คงเช่นกัน
จึงรีบสั่ง บริวาร ทหารกล้า
จงรีบพา พ่อข้า ไปหาหมอ
พลทหาร รีบกราบทูล ไม่รั้งรอ
อีกข่าวก็ พ่อพระองค์ ทรงวายชน
ข่าวบิดา มาเสด็จ สวรรคต
พระทัยหด ถูกบีบคั้น สั่นใจหาย
เพิ่งจะรู้ หัวอกพ่อ ตอนท่านตาย
ชีวาวาย ก็เพราะเรา เฝ้ารังแก
พระมารดา พอรู้ข่าว เข้าล้มพับ
เป็นลมจับ ต้องล้มหมอนลงนอนหงาย
อยู่ไม่นาน ทรงตรอมใจ จนชีพวาย
ก็ตกตาย ตามพระสวา สามีเอย
......................................
เป็นอันว่า พระอชาติ เป็นศัตรู
ก็ต่อผู้ ให้กำเนิด คนทั้งสอง
หลงเชื่อถือ หลงไว้ใจ ไม่ไตร่ตรอง
จิตมัวหมอง ไร้ผิดถูก ลูกเนรคุณ

จึงขอเตือน สาธุชน คนชาวพุทธ
คิดให้สุด ตรองให้ดี ที่มองเห็น
เสกคาถา ลวงมายา หลงว่าเป็น
บุคคลเช่น ควรกราบไหว้ ใจบูชา



DT014301

pradin

 เปิดอ่านหน้านี้  3119 

 แสดงความคิดเห็น


กรุณาล๊อกอินสมาชิกเว็บธรรมะไทยก่อนครับ... Login


  แสดงความคิดเห็น


Go to top


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย