กลอนธรรมะอ่านง่าย ๆ ตอน โฆสกะเทพบุตร ภาค 1
 pradin   26 เม.ย. 2556

โฆสกะเทพบุตร
• สมัยหนึ่ง ในแคว้น อัลละกัปปะ
เกิดหายนะ ข้าวแห้ง น้ำเหือดหาย
คนหนึ่งชื่อ โกตุหลิก ที่เป็นชาย
เตรียมโยกย้าย ไปเมือง โกสัมพี
• มีเมียชื่อ กาลี มีลูกน้อย
พาติดสอย ห้อยตาม ยามย้ายหนี
กระเตงลูก เข้าเอว เผ่นทันที
ลูกน้อยนี้ แบเบาะ ไม่เหมาะเดิน
• ต้องเดินผ่าน ทะเลทราย กระหายน้ำ
ตามองตาม สันทราย หมายบ่อหิน
อาจจะมี แหล่งน้ำ ที่ใต้ดิน
เคยได้ยิน เขาเล่ามา น่าจะมี
• เดินมานาน หลายวัน พลันแรงหมด
เพราะต้องอด ข้าวน้ำ ตาม ยถา
ลูกน้อยใกล้ ขาดใจ ไม่ลืมตา
สองคนพา ผลัดเปลี่ยน เวียนอุ้มกัน
• ถึงตาพ่อ อุ้มต่อ ก็นึกได้
ควรทิ้งไว้ ทางอีกไกล ลูกไม่รอด
แกล้งให้เมีย เดินหน้า แกล้งอิดออด
โอกาสปลอด ทิ้งลูกไว้ เพราะใกล้ตาย

• เมียเดินไป ได้สักพัก ชักแปลก ๆ
ผัวเดินแยก ไปห่างๆ น่ากังขา
จึงยืนรอ เพื่อจะขอ ลูกน้อยมา
อยากเห็นหน้า ลูกน้อย ลูกกลอยใจ
• ผัวก็บอกว่า ฉันทิ้ง ลูกไปแล้ว
คงไม่แคล้ว ตายก่อน ถึงจุดหมาย
เอาไปด้วย เราทั้งคู่ พากันตาย
อย่าเสียดาย เดี๋ยวมีใหม่ ได้หลายคน
• เมียโวยวาย ยืนด่า ว่าไอ้บ้า
ลูกของข้า เลี้ยงมาตีน เท่าฝาหอย
เอ็งไม่เคย ออกลูกเอง ทำสำออย
ทิ้งลูกน้อย เห็นแก่ตัว ชั่วจริงๆ
• จึงรีบย้อน กลับไป ในทางเก่า
ไม่อยากเดา ลูกทรมาน สักแค่ไหน
อยากจะเจ็บ แทนลูก คิดในใจ
ดั้นด้นไป ถึงจะตาย แม่ก็ยอม
• พอมาถึง จุดที่ผัว ทอดทิ้งลูก
หัวใจถูก แทงทิ่ม ลิ่มสงสาร
มองเห็นลูก นอนตาย ทรมาน
ล้มตัวคลาน กอดลูกไว้ ใจแทบพัง
• ฝังศพลูก เสร็จแล้ว มุ่งหน้าต่อ
เดินไม่รอ ผัวบ้า ข้าไม่สน
เดินจ้ำอ้าว ไม่พูดจา ทั้งสองคน
เหนื่อยเหลือทน จนพ้นเขต ทะเลทราย
• เดินมาถึง บ้านของ นายโคบาล
เขาทำทาน ถวายข้าว ให้พระสงฆ์
มีข้าวปลา กินเท่าไร ไม่หมดลง
ทั้งสองตรง ไปขอข้าว เอามากิน
• โกตุหลิก กินข้าวมาก เกินจะย่อย
ตาก็คอย มองนางหมา ที่ใต้ถุน
เห็นกินดี อยู่ดี เขาเจือจุน
อยากมีบุญ เกิดเป็นหมา บ้านนี้จัง
• ในคืนนั้น เขาก็ตาย กลายเป็นหมา
คลอดออกมา จากนางหมา ที่คิดถึง
ด้วยเพราะใจ ก่อนตาย ได้รำพึง
ตัวเขาจึง ได้เป็นหมา สมใจตน
• ข้างฝ่ายเมีย ก็รับใช้ ในเรือนเขา
หนักก็เอา เบาก็อยู่ สู้ไม่ถอย
อยากทำบุญ เหมือนเจ้านาย เดินตามรอย
ตั้งใจคอย จะทำบุญ พระผู้เจริญ
• พระปัจเจก พุทธเจ้า เข้าไปบ้าน
นายโคบาล นิมนต์พระ มาขบฉัน
นางหุงข้าว ไปร่วมด้วย ไปช่วยกัน
กุศลนั้น แผ่เมตตา หาสามี
• เจ้าหมาน้อย คอยวิ่งตาม ยามพระกลับ
จนท่านลับ สายตา หาไม่เห็น
คอยตั้งหน้า คอยพระพุทธ ทุกเช้าเย็น
รู้เหมือนเช่น มนุษย์เรา มันเข้าใจ
• นายโคบาล เคยทดลอง บอกเจ้าหมา
บอกไปว่า จงไปตาม พระมาหนอ
เราจะอยู่ ที่นี่ เพื่อเฝ้ารอ
เราจะขอ ให้เจ้า เฝ้าเชื่อฟัง
• มันก็วิ่ง ไปตามทาง เหมือนอย่างรู้
ไปที่อยู่ ของพระ ผู้ทรงศรี
พอไปถึง มันคุกเข่า เห่าสามที
พระรู้ดี ว่าเจ้าหมา มานิมนต์
• ทุก ๆ วัน เป็นอย่างนี้ ไม่มีผิด
มันจะติด สอยห้อยตาม พระไปไหน
มันจงรัก ภักดีต่อ เจ้านาย
มันยอมตาย หากเจ้านาย มันมีภัย
• ในวันหนึ่ง พระปัจเจก พุทธเจ้า
พอฉันเช้า ก็บอกลา ท่านเศรษฐี
จะต้องไป คันธมาทน์ เขาคีรี
ในวันนี้ วันสุดท้าย ที่จะมา
• เจ้าหมาน้อย คอยเฝ้าอยู่ ก็รู้ข่าว
ทราบเรื่องราว น่าเศร้า ก็เห่าหอน
จะตามไป ก็ไม่ได้ ล้มตัวนอน
สิ้นเสียงหอน ก็ขาดใจ ในทันที
• ได้จุติ เป็นเทพบุตร สุดวิเศษ
ด้วยเพราะเหตุ สร้างกุศล มาด้วยเสียง
ชื่อโฆสก เทพบุตร เพราะสำเนียง
มีสุ้มเสียง กังวาน หวานจับใจ
• ได้ไม่นาน ก็ไปเกิด เป็นมนุษย์
กรรมสุดสุด เกิดในซ่อง ช่างหมองศรี
เป็นลูกชาย ของนาง โสเภณี
ทารกนี้ เป็นผู้ชาย ไร้คนเอา
• เป็นผู้หญิง โตขึ้นมา ยังขายได้
เป็นผู้ชาย ขายใคร เขาได้หรือ
เลี้ยงเปลืองข้าว ทางออก อย่างเดียวคือ
ให้คนถือ ไปทิ้ง สิ่งปฏิกูล
• ในวันนั้น ปุโรหิต ของเมืองใหญ่
นั่งทำนาย ดวงเมือง เรื่องกังขา
ก็ทำนาย เด็กที่เกิด มีชะตา
วันนี้หนา จะได้เป็น เศรษฐีดัง
• เศรษฐีใหญ่ ในเมือง รู้เรื่องเข้า
สั่งให้บ่าว ไปหาเด็ก มาให้ได้
คนละเพศ กับลูกตน จักสบาย
จะฆ่าตาย หากว่าเป็น เพศเดียวกัน
• พวกคนใช้ ไปตามหา ก็มาเจอะ
เด็กนอนเลอะ กองขยะ ขยะแขยง
ยังไม่ตาย ดิ้นกระแด่ว เป็นเด็กแดง
กรรมมันแรง เคยทิ้งลูก ให้นอนตาย
• เศรษฐีใหญ่ ก็รอรับ กลับเข้าบ้าน
ดูอาการ ของเมียตน จะคลอดไหม
ไม่กี่วัน ภรรยาก็ คลอดเป็นชาย
วางเป้าหมาย ฆ่าโฆสกะ ไม่ละเลย
• เอาโฆสกะ ไปละทิ้ง ในป่าช้า
หวังไว้ว่า เป็นอาหาร ของเหล่าผี
แต่ด้วยบุญ ตอนเป็นหมา ทำกรรมดี
ช่วยชีวี ไม่ถึงฆาต พลาดถึงตาย
• มีคนเก็บ เอาไปเลี้ยง เสียทุกครั้ง
ด้วยพลัง แห่งบุญ ทุนกุศล
เอาไปทิ้ง กี่ครั้ง บุญก็ดล
ให้มีคน มาช่วยไว้ ไม่ให้ตาย
• เศรษฐีใหญ่ ก็ซื้อไว้ เอาไปเลี้ยง
ต้องการเพียง ฆ่าให้ตาย ใจหมายว่า
เพื่อลูกตน ยามที่ เติบใหญ่มา
ถึงเวลา เป็นเศรษฐี ต่อจากตน
ฉบับหน้ามาติดตามกันต่อว่า โฆษกะจะมีชะตากรรมอย่างไร รับรองว่าสนุกและได้แง่คิดมากมาย ด้วยเรื่องของกฎแห่งกรรมนำไปใช้ได้ในชีวิตประจำวัน




 เปิดอ่านหน้านี้  4811 

  แสดงความคิดเห็น


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย