กลอนธรรมะ อ่านง่ายๆ ตอน กลิ่นความดี

กลิ่นความดี
* ต้นไม้ดอก บานสะพรั่ง กำลังหอม
แมลงตอม กลิ่นหอมยั่ว ชั่วลมหวน
ทนไม่ได้ กลิ่นดอกไม้ ช่างเย้ายวน
เป็นขบวน บินมาตอม หอมติดใจ
* พวงมาลัย แม้วางไว้ หอมระรื่น
ช่างแช่มชื่น ยามลมพัด พากลิ่นหอม
อยู่ที่ไกล ลมพัดถึง จึงดมดอม
ต่างก็พร้อม เอ่ยวาจา ว่าหอมจริง
* เปรียบได้เหมือน คนคิดดี ทำดีแล้ว
ใจเพริดแพร้ว พรั่งพร้อม ย้อมด้วยศีล
ไม่พูดชั่ว นินทาใคร ให้มลทิน
ไม่หากิน บนความทุกข์ ของผู้ใด
* กลิ่นความดี ย่อมหอมฟุ้ง จรุงจิต
ไปทุกทิศ แน่แท้ แม้อยู่ไหน
คนก็พูด พัดกระพือ ลือออกไป
ถึงที่ใด ก็ยังหอม กลิ่นความดี
* แม้นคนดี อยู่กับที่ ไม่ไปไหน
กลิ่นลอยไป แม้ทวนลม ยังดมถึง
ไกลแค่ไหน กลิ่นไม่ลด สักน้อยนึง
ชั้นดาวดึงส์ ยังได้กลิ่น ของความดี
* อันคนดี ใครก็ชอบ กันทั้งนั้น
ต่างพากัน มาคบหา น่าเป็นเพื่อน
กลิ่นความดี ไม่มีหมด ลดลบเลือน
อย่าแชเชือน จงเร่งนำ ทำความดี
*เปรียบคนเลว นั้นมีกลิ่น เหมือนหมาเน่า
เขาเขี่ยเอา ไปไกลไกล ไม่แยแส
อยู่ที่ไหน ใครก็ด่า ตาไม่แล
ถูกลอยแพ คนเขาชัง ดั่งหมาตาย
* กลิ่นคนพาล นั้นกระจาย ฟุ้งไปทั่ว
กลิ่นความชั่ว นั้นไม่จาง ลางเลือนหาย
เฝ้าขัดถู เอาทองทา ยังไม่วาย
กลิ่นไม่หาย จากความชั่ว ที่ตัวทำ
* แม้คนพาล เป็นเศรษฐี ที่มีทรัพย์
คนเขานับ ถือแค่เงิน ในกระเป๋า
พอลับหลัง เขาก็ด่า นินทาเอา
ยังโง่เง่า คิดว่าเขา เฝ้านิยม
* เคยได้ยิน บางคนพูด ไว้ดังนี้
ทำความดี ได้ดี มีที่ไหน
ทำความชั้ว ได้ดี มีถมไป
อยากบอกให้ ดูให้ทั่ว อย่ามั่วเอา
* ก็บุญเก่า เขามี สะสมไว้
เมื่อเขาใช้ บุญเก่าหมด จะได้เห็น
ไม้คิดสร้าง บุญใหม่ ต่อไปเป็น
ความลำเค็ญ ของบาปกรรม จะนำพา
* อย่าไปคิด หลงภาษิต ผิดผิดอยู่
อย่าไปดู แต่คนชั่ว มัวสงสัย
เลวจนรวย ด้วยหลงผิด คิดสบาย
ฉากสุดท้าย มักลงเอย ไม่เคยดี
* พวกค้ายา เสพติด เป็นพิษร้าย
บ่อนทำร้าย ลูกหลานเรา ให้เสื่อมถอย
ไม่เป็นอัน เล่าเรียน ใจเลื่อนลอย
ตั้งหน้าคอย หาเวลา เล่นยากัน
* พอไม่มี เงินจะซื้อ ยามาเล่น
อยากเข้าเส้น ไปปล้นชิง ไปยิงเขา
คนค้ายา บาปกี่ต่อ ลองนับเอา
อาจเจอเข้า กับตัว ชั่วย้อนรอย
* พวกลักเด็ก ค้ามนุษย์ ฉุดผู้หญิง
เลวจริงจริง ฉุดผู้หญิง เอาไปขาย
เขาไม่ยอม ก็ซ้อม จนปางตาย
หวังสบาย บนความทุกข์ ของผู้คน * พรากลูกเมีย เขาไป บาปใหญ่นัก
ใจเหมือนยักษ์ ไม่คิดถึง หัวอกเขา
หากเป็นลูก เมียของตัว ถูกฉุดเอา
กรรมย้อนเจ้า จะเข้าใจ ในกรรมเวร
* บ้างโกงกิน ทรัพย์สิน เข้ากระเป๋า
ใต้โต๊ะเอา แป๊ะเจียะกิน ไม่มีเหลือ
โกงกินได้ แม้ของแจก เพื่อจุนเจือ
ของช่วยเหลือ ผู้ประสบภัย ก็ยังโกง
* คิดว่าบาป กรรมไม่มี ที่จะย้อน
มารู้ตอน ตายแล้ว กลายเป็นผี
ยมบาล เปิดหนังหมา ดูบัญชี
ถึงคราวที่ ตกนรก ชดใช้กรรม
* เมื่อใช้กรรม ในนรก หมดสิ้นแล้ว
ก็ไม่แคล้ว มาเกิดใหม่ ชดใช้เขา
เกิดเป็นหมู เป็นวัวควาย หนักไม่เบา
ถูกเขาเอา ไปเชือดกิน ให้สิ้นกรรม
* แม้นได้เกิด เป็นคน มักข้นแค้น
ชีวิตแสน ลำบาก ทุกข์ยากเข็น
ถูกกดขี่ ถูกโบยตี เลือดกระเซ็น
ทั้งหมดเป็น เพราะเศษกรรม ที่ทำมา
* อย่าไปคิด ว่าทำดี ไม่มีผล
เกิดเป็นคน จงเร่งหมั่น ขยันหา
จงละชั่ว ทำความดี ด้วยปัญญา
เชื่อเถิดหนา ว่าบาปบุญ นั้นย่อมมี
* น้ำค่อยหยด ลงตุ่ม ยังเต็มได้
บุญทำไว้ ทีละน้อย ค่อยเห็นผล
หยดของบุญ หนุนจนเต็ม ตุ่มของตน
หมดทุกข์ทน ตักเอาบุญ มาจุนเจือ
* แม้นว่าบาป ก็เช่นกัน ทีละหยด
มาไหลรด ใส่ตุ่ม ก็เต็มได้
ถึงไม่ตัก ผลักตุ่มทิ้ง วิ่งหนีไป
หนีไปไหน บาปก็ล้น มาราดตัว

เมื่อตั้งใจทำความดี เกิดมีอุปสรรค มาขัดขวางให้ท้อใจ ให้โมโห เรียกว่ามี มาร มา ผจญ ให้ตั้งสติดีดี อย่ามัวแต่โมโห หรือ ท้อจนขาดสติ



DT014301

pradin

 เปิดอ่านหน้านี้  203 

 ขอเชิญร่วมแสดงความคิดเห็น


กรุณาล๊อกอินสมาชิกเว็บธรรมะไทยก่อนครับ... Login


  แสดงความคิดเห็น


Go to top


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย