กลอนธรรมะ อ่านง่ายๆ ตอน จิตปรุงแต่ง

จิตปรุงแต่ง
ตอนมาอยู่ ภูเหล็ก ได้ใหม่ใหม่
เห็นอะไร ก็ทึกทัก ว่าเป็นผี
ไม่ยอมคิด พิจารณา ให้ดีดี
คิดว่ามี แต่ผี มาหลอกเอา
ตอนหน้าหนาว เดินจงกลม ใต้ต้นไม้
มีเสียงคล้าย ฝีเท้า หนาวจับหัว
เดินไปไหน เสียงตามติด มาชิดตัว
ใจชักกลัว ว่ามีผี มาเดินตาม
ความอยากรู้ อยู่เหนือ ความกลัวนัก
เลิกทึกทัก เอาเอง เลิกเกรงผี
คว้าไฟฉาย มาสาดส่อง มองให้ดี
หากเป็นผี จะได้รู้ ดูกับตา
กองทัพปลวก กำลังแทะ ใบไม้แห้ง
เสียงดังแรง เพราะมันเงียบ ทั่วทั้งเขา
พอรู้เหตุ หัวเราะร่า ด่าตัวเรา
ปัญญาเบา นึกเอาว่า มีผีตาม
อีกคราหนึ่ง ลมกรรโชก โบกสะบัด
เป็นลมพัด พายุเข้า มรสุม
เดือนก็มืด เพราะมีเมฆ มาปกคลุม
ยุงไม่ชุม เพราะลมมา พัดพาไป
นั่งดูอยู่ ในกลด ใจจดจ่อ
อะไรหนอ ลอยผ่านไป ให้หวาดเสียว
เป็นดวงดวง ลอยไป ได้เดี๋ยวเดียว
แล้วก็เลี้ยว ลอยกลับมา น่าหวาดกลัว
ได้สักพัก ก็ลอยมา ประทะกลด
ฉันหัวหด เอามือคว้า หาไฟฉาย
หรือจะเป็น หัวผี ใจจะวาย
เป็นผีร้าย หรืออย่างไร มาลองดี
ถุงก๊อบแก๊บ นั่นเอง ยังไงเล่า
เขามัดเอา ลมไว้ ข้างในถุง
เหมือนลูกโป่ง ลอยไปมา ลมพยุง
ก็แค่ถุง ไม่รู้ตัว กลัวแทบตาย
อีกครั้งหนึ่ง ลุกทะลึ่ง ผึงกลางดึก
ด้วยว่านึก มีใครหวา มาเคาะหัว
ตอนแรกแรก นึกว่าฝัน ไม่ทันกลัว
รู้สึกตัว ยังเคาะอยู่ ดูชอบกล
ดูเวลา ก็รู้ว่า เกือบตีสาม
ใจวาบหวาม ได้ยินหมา มันเห่าหอน
หรือเป็นเพราะ ไม่ได้ไหว้ พระก่อนนอน
ก็เพราะตอน เย็นมีไข้ ได้กินยา
หรือทำผิด อะไร กับใครไว้
เขาจึงใช้ ผีป่า มาสั่งสอน
คิดไม่ตก วกกลับ ไปหลับนอน
ใจวิงวอน ผีป่า อย่าก่อกวน
ยังไม่ทัน จะหลับ พับตาอยู่
แล้วจู่จู่ ใครหนอ มาเคาะหัว
โมโหแล้ว แต่ไม่แคล้ว ใจยังกลัว
ทะลึ่งตัว เอาไฟฉาย ส่องหัวนอน
ก็เห็นเป็น คางคก ที่ตัวใหญ่
กำลังใช้ ขากระโดด ให้ข้ามหมอน
ข้ามไม่พ้น เพราะเราขวาง ทางมันจร
ชนหัวก่อน ปลุกให้เรา รีบหลบไป
เป็นยังไง นี่แหละ จิตปรุงแต่ง
ไม่รู้แหล่ง ที่มา หาเหตุผล
ไม่รู้ตัว เราก็กลัว มัวหลงกล
จิตของตน มันแต่งเรื่อง มาหลอกตัว
เรื่องจริงมี แค่หนึ่ง ไม่ถึงสิบ
เราไปหยิบ มาแต่งเติม เสริมเอาหนอ
แต่หากมี ศีลสมาธิ ปัญญาพอ
เรื่องราวก็ คลี่คลาย ได้ความจริง
มัวแต่หลง งมงาย จะอายเขา
ทำหูเบา เชื่อเรื่องเล่า เขย่าขวัญ
ไม่เคยคิด จะค้นหา ความจริงกัน
จิตเรานั้น มันหลอกเรา เท่านั้นเอง
เราจึงถูก คนบางพวก ฉวยโอกาส
ความขี้ขลาด โง่เขลา ของเราหนอ
โฆษณา ขายเครื่องราง ไว้สวมคอ
กันผีหนอ ศักดิ์สิทธ์ดี มีมงคล
จำได้ไหม ในคราวหนึ่ง เราเคยพลาด
เรื่องประหลาด มีวัตถุ คล้ายตัวหนอน
ตกจากฟ้า ลงมา ยังเรือนนอน
ตัวมันอ่อน นุ่มนิ่ม จิ้มนิ้วดู
รีบใส่พาน ขานเล่า เอาธูปไหว้
ทองแปะไว้ แป้งโรย ต่างโหยหา
มีอาหาร คาวหวานไหว้ สามเวลา
หวังกันว่า จะได้มา ซึ่งลาภลอย
กว่าจะรู้ มันคือแผ่น ใช้ลดไข้
มีเอาไว้ แปะหน้าผาก หากตัวร้อน
เราก็เผลอ กราบไหว้ ได้ขอพร
มารู้ตอน เขาประกาศ พลาดแล้ว เอย



DT014301

pradin



ขอชื่นชมบทกลอนไปเรื่อยๆก่อน ยังมิบังอาจต่อบทกวีครับ

ความคิดเห็นที่ 1  / dang&ta / 20 เม.ย. 2556 เวลา 12:47 น. 

 เปิดอ่านหน้านี้  23 

 ขอเชิญร่วมแสดงความคิดเห็น


กรุณาล๊อกอินสมาชิกเว็บธรรมะไทยก่อนครับ... Login


  แสดงความคิดเห็น


Go to top


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย