กลอนธรรมะ อ่านง่ายๆ ตอน เกือบไปแล้ว

เกือบไปแล้ว
กาลครั้งหนึ่ง จะกล่าวถึง ซึ่งเรื่องราว เป็นเรื่องเล่า คุณธรรม นำมาสอน
ไพเราะบ้าง ไม่เพราะบ้าง เป็นคำกลอน เริ่มเรื่องก่อน กล่าวถึงผู้ อยู่สองคน
คนหนึ่งลูก คนหนึ่งพ่อ ก็เริ่มแก่ ไร้ทางแก้ เพราะความแก่ คือสังขาร
ในทุกสรรพ สิ่งล้วน เสื่อมตามกาล อีกไม่นาน ก็ตายตก ลงตามกัน
จึงหาเมีย มาให้ลูก เป็นฝั่งฝา เห็นหน้าตา ลูกสะใภ้ ได้สะสวย
ฝ่ายลูกชาย ได้เห็นหน้า ก็เอออวย แต่งงานด้วย อยู่อีกปี มีลูกเลย
ลูกสะใภ้ พออยู่ไป ลายเริ่มออก ชอบตะคอก ใส่พ่อผัว ไม่กลัวหนอ
พอผัวกลับ จากทำงาน รีบสอพลอ ใส่ความต่อ ว่าพ่อผัว นั้นตัวดี
เพราะความแก่ งกเงิ่นเงิ่น เดินสะดุด ของชำรุด ไม่เว้นวัน ฉันเบื่อหนา
เตือนดีดี พ่อของเธอ ก็โกรธา ชี้หน้าด่า ว่าฉัน มันไม่ดี
ผัวก็ว่า เอาเถอะน่า หาให้ใหม่ ของอะไร พ่อทำแตก แหลกแล้วหนอ
ฉันจะซื้อ มาทดแทน ไม่เกินรอ อดทนต่อ ไปเถิดหนา อย่าน้อยใจ
อีกเจ็ดปี ก็เลยเลื่อน เหมือนโกหก พ่อเดินตก กระไดลื่น ยืนไม่ไหว
นอนแน่นิ่ง ไม่ไหวติง ยิ่งช้ำใจ หมอบอกให้ ว่าเอ็นขาด อัมพาตกิน
ต้องล้มหมอน นอนเสื่อ เบื่อชีวิต เป็นอาทิตย์ เป็นเดือนปี ชีช้ำหนอ
เหมือนบุญหมด ชดใช้กรรม ยังไม่พอ สะใภ้หนอ ก็ใส่ความ เหมือนตามเคย
พ่อของเธอ เดี๋ยวก็ขี้ เดี๋ยวก็เยี่ยว ฉันต้องเทียว เช็ดขี้เยี่ยว พ่อเธอหนา
ต้องทำการ งานในบ้าน หมดเวลา ไหนต้องหา ข้าวปลา ให้ลูกกิน
ฉันก็เหนื่อย เป็นนะเธอ เอออยากบอก ไม่ไหวหรอก ทั้งงานบ้าน ทั้งพ่อผัว
ต้องถูบ้าน ต้องล้างจาน ทั้งงานครัว ทั้งลูกตัว จะต้องพา ไปโรงเรียน
เธอจงเลือก เอาเดี๋ยวนี้ นี่คำขาด จะอาละวาด เก็บข้าวของ ย้ายหนีหนอ
ไม่เลือกเมีย ก็เชิญอยู่ กันให้พอ ฉันจะขอ หาผัวใหม่ ในทันที
วันพรุ่งนี้ ต้องไม่มี พ่อผัวอยู่ ฉันไม่ดู แลคนแก่ แย่หนักหนา
พอเธอออก ไปทำงาน ยามกลับมา ไม่เห็นหน้า ภรรยานี้ หนีแน่นอน
ผัวก็ว่า โอ้เมียจ๋า อย่าทิ้งพี่ สวยโสภี งามอย่างนี้ หาที่ไหน
ขาดเธอแล้ว ตัวพี่ อยู่ยังไง ก็เพราะใจ ให้ไปแล้ว แม่แก้วตา
วันพรุ่งนี้ จะไม่มี พ่อพี่แล้ว แม่ดวงแก้ว อย่าเพิ่งหนี ไปจากฉัน
เมียก็บอก ออกอุบาย ให้เร็วพลัน ตัวพี่นั้น จงเข็นพ่อ ไปทิ้งคลอง
ไปรับลูก ที่โรงเรียน แวะซื้อรถ จ่ายเงินสด ได้รถเข็น เห็นว่าสวย
ลูกชายเห็น ก็ร้องถาม อย่างงง งวย ช่วยตอบด้วย พ่อซื้อรถ ให้ใครกัน
พ่อก็บอก ว่าซื้อรถ ไปเข็นปู่ เห็นนอนอยู่ ไม่สบาย น่าสงสาร
ไม่สะดวก ยามพาไป โรงพยาบาล หรือนานนาน เข็นปู่ไป เล่นกินลม
ลูกนั้นหรือ คือเด็กน้อย เชื่อสนิท กลับไปคิด ดีใจ ไชโยหนา
ผมไปด้วย พ่อก็ให้ คำสัญญา พ่อจะพา เจ้าไปด้วย ทุกครั้งไป
ตอนตีสอง คนหลับลึก ดึกสงัด ตามที่นัด สองผัวเมีย ย่องย่องหนอ
เข็นรถเข็น เมียจับเท้า ผัวจับคอ แล้วยกพ่อ ใส่รถเข็น เป็นง่ายดาย
พ่อก็รู้ ตัวดี ถึงที่แล้ว คงไม่แคล้ว สิ้นชีวิต วันนี้หนา
นึกเสียใจ ผิดหวังลูก น้ำเอ่อตา หลงภรรยา มาฆ่าพ่อ ทรพี
ได้แต่ส่ง เสียงอึกอัก สำลักอยู่ ตากลอกดู การกระทำ คนทั้งสอง
อัมพาต ขาดเรี่ยวแรง ได้แต่มอง น้ำตานอง ไหลอาบหน้า ว่าปวดใจ
เข็นรถพ่อ มานอกบ้าน งานใกล้เสร็จ มีเสียงเอ็ด ตะโรลั่น พลันใจหาย
ก็ลูกน้อย ตื่นมาเห็น เป็นโวยวาย พาปู่ไป เดินเล่น ไม่เห็นชวน
ผัวเมียกลัว คนข้างบ้าน พากันตื่น ปากยาวยื่น แจ้งตำรวจ มาตรวจหนอ
กระโจนปิด ปากลูกชาย ไม่รีรอ แล้วเข็นพ่อ ไปกันต่อ จนถึงคลอง
ก็หลอกลูก ลูกจ๋า เห็นปู่ไหม ความแก่ไซร้ มาเกาะกิน ให้สิ้นหวัง
ได้แต่นอน หมดเรี่ยวแรง ไร้กำลัง ปู่เจ้าสั่ง ให้พ่อนี้ พาทิ้งคลอง
ให้ปู่ไป จากโลกนี้ จะดีกว่า ไม่ต้องมา ทนทรมาน ปู่แกขอ
ไม่อร่อย กินแต่ยา แกขมคอ แล้วตัวพ่อ ก็ไม่กล้า จะขัดใจ
ลูกก็ว่า พ่อจ๋า อยากได้รถ ขอให้งด เก็บรถ ไว้ได้ไหม
พ่อก็ว่า แล้วแต่ลูก พ่อตามใจ เจ้าอยากได้ รถไป ทำไมกัน
ก็ถึงคราว พ่อต้องแก่ เหมือนปู่บ้าง จะเยื้องย่าง ไปไหน ไม่สุขสันต์
ผมจะพา พ่อใส่รถ ไปเที่ยวกัน พอถึงวัน พ่ออยากตาย ได้เข็นมา
พ่อก็ด่า ลูกคนนี้ ทรพีแล้ว คงไม่แคล้ว ต้องโดนหวาย หลังลายหนอ
พลันสะอึก น้ำลายเหนียว เขียวติดคอ ตัวเราก็ ทรพี อยู่นี่ไง
ถ้าไม่โดน กับตัวเอง ไม่รู้สึก เริ่มสำนึก ถึงพระคุณ ของพ่อหนา
กว่าจะเลี้ยง ให้ตัวเรา เติบใหญ่มา กลับจะฆ่า พ่อตัวเอง ได้ลงคอ
แล้วเข็นพ่อ กลับไปเรือน แล้วเอื้อนเอ่ย ว่าพ่อเอ๋ย ให้ยกโทษ อย่าโกรธฉัน
เกือบทรพี กับพ่อนี้ สำนึกทัน แต่นี้นั้น ฉันจะดู แลให้ดี
เมียจะหนี ก็ช่างมัน ฉันไม่สน เมียเป็นคน เห็นแก่ตัว ชั่วนักหนา
ยุให้ฉัน เนรคุณ ต่อบิดา ดีแต่ว่า ลูกมันทัก รู้สึกตัว

เป็นอันว่า เรื่องจบแล้ว แคล้วคลาดนรก ตัวอย่างยก มาให้เห็น อุทาหรณ์
ดีได้ดี ชั่วได้ชั่ว นั้นแน่นอน คิดเสียก่อน จะกระทำ ระยำบอน
อาจไม่มี ใครมาเตือน เหมือนอย่างนี้ คิดให้ดี ก่อนกระทำ คุณธรรมสอน
พลั้งพลาดไป คืนไม่ได้ จักร้าวรอน กาลไม่ย้อน กลับมาใหม่ ให้ระวัง



DT014301

pradin

 เปิดอ่านหน้านี้  1883 

 ขอเชิญร่วมแสดงความคิดเห็น


กรุณาล๊อกอินสมาชิกเว็บธรรมะไทยก่อนครับ... Login


  แสดงความคิดเห็น


Go to top


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย