พระพุทธศาสนา พระพุทธเจ้า พระไตรปิฎก หัวข้อธรรม การปฏิบัติธรรม ศาสนพิธี วันสำคัญทางศาสนา ทำเนียบวัดไทย พระพุทธศาสนาในประเทศไทย
หน้าแรก กวีธรรมะ
Share |
(บทกลอนธรรม..เเห่งรัก)

..ยิ่งรัก.........ยิ่งรัด
..ยิ่งขจัด........ยิ่งยากได้
..ยิ่งผูกพัน.......ยิ่งห่างไกล
..ยิ่งหลงไหล.....ยิ่งไม่เจอ
..ยิ่งอยากสุข.....ยิ่งได้ทุกข์
..ยิ่งสนุก........ยิ่งเหนื่อยใจ
..ยิ่งคุยกัน.......ยิ่งเหลวไหล
..ยิ่งสนทนาไป....ยิ่งข้องใจ
..ยิ่งอยากได้.....ยิ่งบรรลัย
..ยิ่งมองกัน......ยิ่งสงสัย
..ยิ่งเข้าใกล้......ยิ่งห่างไกล
..โอ็รักไซต์......ยิ่งรัดจริง




..อยากจะรัก........ให้รักตามพ่อเเม่ปลูก
อยากจะรู้...........ให้รู้ตามคุณครูสอน
อยากจะลอง.........ให้ลองตรองพิจารณาว่าอะไรดี
อยากจะหัด..........ต้องหัดใจให้กตัญญูเอ๋ย


..ขาดคนรัก........ให้รักพ่อเเม่
..ขาดเพื่อนรัก......ให้รักตัวเอง
..ขาดของรัก.......ให้รักหน้าที่







(บทกลอนธรรม..เเห่งรัก)
ธรรมบุตร..ที่สุดคือธรรมะ

(ขอเชิญเเต่งกลอนธรรม...เเห่งรัก)
เพื่อสาธุชน...ผู้ประพฤติในธรรมได้เข้าใจความรักในความหมายของพระธรรม


อนุโมทนาโดย พระไทย หิ่งห้อยน้อย


DT012060

ตะวันธรรม

15 ก.พ. 2555 เวลา 09:44 น.

กวีโพสต์: 1
อนุโมทนา: 1
ได้รับอนุโมทนา: 2



อนุโมทนา สาธุ
 
sahatpeth 21 ก.พ. 2555 เวลา 11:43 น. กวีโพสต์: 16 อนุโมทนา: 8 ได้รับอนุโมทนา: 0 คำตอบที่ 1 



ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น
                     ผู้ซึ่งไกลจากกิเลส ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง




๐ ความรัก หรือ คืออารมณ์ ที่คุกรุ่น
ที่บางเบา ยืดหยุ่น และสดใส
มองทุกสิ่ง แสนตระการ เบิกบานใจ
ทั้งอ่อนนุ่ม ละมุนละไม ในจินตนา

๐ แต่กิเลส ที่แฝงมา กับความรัก
กลับพาชัก ให้คลุกเคล้า เจ้าตัณหา
มีกิเลส เป็นกองหนุน ตลอดเวลา
จึงเริ่มเปลี่ยน ทีท่า พาวุ่นวาย

๐ เริ่มจากการ ต้องการ เป็นเจ้าของ
เริ่มอยากครอง ไว้คนเดียว เหนี่ยวกลัวหาย
เริ่มระแวง แคลงคลางจิต เกรงเปลี่ยนกลาย
เริ่มพะวง หลงวุ่นวาย ในฤดี

๐ ความรักจึง ถูกเงื่อนงำ นำไปผิด
ตามจริต ที่ต้องการ กาลสุขขี
แล้วพรอดพร่ำ ถลำลึก ลงทุกที
เพิ่มราคี สิ่งสิ้นศรี สู่หทัย

๐ ให้ย้อนกลับ ดูนิยาม อีกครั้งหนึ่ง
แล้วจะทึ่ง เพราะรัก ประจักษ์ใส
เพราะว่ารัก ต้องเมตตา และอภัย
มิใช่ไขว่ คว้าเอาไว้ เป็นของตน

๐ เพราะนั่นคือ ความโลภ ละโมบแล้ว
จิตที่เคย ใสดั่งแก้ว เกิดสับสน
เพราะกิเลส ตัณหาเคล้า เข้าครอบตน
จึงได้ยล แต่ทุกข์ สุขไม่มีฯ




เจริญในธรรม เจ้าค่ะ




 
หิ่งห้อยน้อย 27 ก.พ. 2555 เวลา 15:50 น. กวีโพสต์: 462 อนุโมทนา: 75 ได้รับอนุโมทนา: 93 คำตอบที่ 2 
ราตรีของคนผู้ตื่นอยู่ นาน, โยชน์ของคนล้าแล้ว ไกล, สงสารของคนพาลทั้งหลายผู้ไม่รู้อยู่ซึ่งสัทธรรม ย่อมยาว

   
ท่านสมาชิกฯ ยังไม่ได้ Login ครับ !  คลิกที่นี่ ล็อกอิน ก่อนโพสต์ครับ 

หน้าหลัก จำนวนคนอ่าน 1947 คน  ปิดหน้านี้




Dhammathai.org on Mobile
Mobile/Tablet

หน้าแรก
ทีมงานธรรมะไทย
แผนผังเว็บไซต์
ค้นหาข้อมูล
ติดต่อธรรมะไทย
สมุดเยี่ยม
ธรรมะในสวน
เครือข่ายธรรมะ
ศูนย์รวมภาพ
สัญลักษณ์ไทย
สมาชิกธรรมะไทย
กวีธรรมะ
บอร์ดบอกบุญ
สถานปฏิบัติธรรม
สนทนาธรรม
ข่าวธรรมะ
ธรรมะกับเยาวชน
ธรรมะจากหลวงพ่อ
บทความธรรมะ
กรรม
 ทาน
พระไตรปิฏก
เสียงธรรม
วีดีโอธรรมะ
เพลงธรรมะ
ธรรมปฏิบัติ
 คลังแสงแห่งธรรม
 คลังหนังสือธรรมะ
 หลักธรรมนำสุขในยุค๒๐๐๐
 กรรมฐานประจำวันเกิด
 ศีล
 สมาธิ
 วิปัสสนา
พระพุทธศาสนา
พจนานุกรมพุทธศาสน์
หัวข้อธรรม
บทสวดมนต์
มิลินทปัญหา
พระพุทธศาสนาในไทย
ทำเนียบวัดไทย
ศาสนพิธี
อุปสมบทพิธี
วันสำคัญทางศาสนา
การเผยแผ่ศาสนา
 งานปริวาสกรรมทั่วประเทศ
พระพุทธเจ้า
พระพุทธประวัติ
ประวัติพระพุทธสาวก
ทศชาติชาดก
นิทานชาดก
 พุทธวจนในธรรมบท
มงคล ๓๘ ประการ
พุทธศาสนสุภาษิต
นิทานธรรมะบันเทิง
สังเวชนียสถาน ๔ ตำบล
พระพุทธรูปปางต่างๆ
พระพุทธรูปสำคัญ
จีรัง กรุ๊ป
เพจธรรมะไทย
© ธรรมะไทย