หลงตนลืมตาย

ฝันเห็นพยานาคก็เพราะจิตรู้ไม่ทัน เรียกว่า โมหะมูลจิต ก็จะได้เสวยภพภูมิของสัตว์เดรัชฉานซิ 


อย่างพระเจริญสมาธิขณะที่จิตจะดับ เผลอปล่อยให้จิตหลงเป็นโมหะ เพราะรู้ไม่ทันว่าจะตายหนอๆ ก็เลยไปเกิดเป็นพญานาค เสียดายเพศสมณะ เฝ้าอยู่ในนาควิภพหลายล้านปี 


ครั้งพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาตรัสรู้ก็แปลงเป็นมานพน้อยขึ้นมาเฝ้า พระพุทธเจ้าเทศน์ให้ฟังว่า 


การได้เกิดมาเป็นมนุษย์นี้เป็นการยาก คือ ต้องรักษาศีล 5 ให้ครบ 


การได้พบพระพุทธเจ้าก็เป็นการยาก


การที่ได้ฟังธรรมก็เป็นการยาก 


การที่จะได้ออกบวชก็เป็นการยาก 


บวชแล้วจะอยู่ให้นานก็เป็นการยาก


แต่การประพฤติธรรมให้สมควรแก่ธรรม ให้พอดี ไม่ก่อน ไม่หลัง ตรงกับความเกิด ความดับ คุณ โทษ ทางออก ด้วยความรู้ทัน จะคิดหนอๆ ก็เป็นสิ่งที่ยากยิ่ง 


พญานาคฟังเสร็จแล้วร้องให้ เสียใจ ที่ตัวเองอยู่กับความยากยิ่งเกือบทุกอย่าง เพราะโมหะมูลจิต หลงลืมไม่รู้เห็นตามความเป็นจริง


พระพุทธเจ้าทรงตรัสว่า เธอเป็นอาภัพต่อบุคคล ไม่อาจที่จะเข้าใจธรรมะของเราได้เลย


พญานาคเสียใจ ร้องไห้ ลงกลับสู่บาดาล


จากสายสืบนิสัยศาสตร์



DT016892

muisun

 เปิดอ่านหน้านี้  100 


  แสดงความคิดเห็น


Go to top


จีรัง กรุ๊ป


 ธรรมะไทย